“MONTELUMIERE ka nga talaga?”
Napahilot ng sintido si Janus dahil pangalawang beses na siyang tinanong ng ganoong pangungusap habang kumakain sila. Na-impress siya sa sarap ng luto ni Paulo. Hindi na siya nagtaka kung bakit marami ang dumadayo sa resto na ‘yon. Noong kumain kasi sila ni Owen, hamburger lang at fries ang in-order nila at hindi ganitong may kanin at ulam talaga.
“Yes,” matipid niyang sagot. Katabi niya si Eveleen na tahimik na nakikinig sa iba’t ibang usapan sa mesa.
Wala talaga sa plano ni Paulo ang salu-salong ito pero dahil sa nangyari kanina, naisipan niyang lutuan ang mga ito bilang isang pasasalamat. Gusto niya ring ma-divert ang atensyon ni Eveleen sa ibang bagay at huwag na munang isipin ang nangyari kanina. Mukha namang umepekto ang ginawa niyang ito dahil nak
