MATAPOS nilang lakarin ang patag na kalsada, bumaba sila sa isang kalyeng malupa. Pinagmasdan ni Janus ang paligid at totoo nga ang sinabi ni Eveleen sa kanya. Probinsya at bundok ang vibes ng bahay nila na nagustuhan niya kaagad. Ganitong simpleng pamumuhay ang gusto niya. Balak nga niyang kumuha ng lupain sa Pangasinan o kaya naman sa Bulacan upang maging rest house kapag nagkataong magtagumpay ang fried chicken business na gusto niyang i-propose sa ama.
“Ano, nahihirapan ka na ba sa paglalakad?” tanong ni Eveleen sa kanyan dahil kanina pa siya walang imik.
“Ayos lang ako. Medyo speechless lang talaga ako…”
“Sabi ko kasi sa ‘yo huwag ka na sumama. Ang kulit mo kasi.” Nauna siya sa paglalakad habang nakaangat ang kamay sa may bandang ulo dahil sa pagkasilaw. Dalawang oras lang yata
