ILANG segundo pang nagkatitigan sina Eveleen at ang taong nagpahinto sa kanyang paglalakad. Nang makilala niya kung sino ito, tila mas bumilis pa ang t***k ng kanyang puso kasabay ang nakaraming katanungan sa kanyang isipan.
“I will not harm you so please do not shout. Tatanggalin ko ang kamay ko sa bibig mo, okay?”
Tumango siya. Unti-unti niyang pinanatili ang pagiging kalmado habang dahan-dahan niyang nararamdaman ang pagbitaw nito sa kanyang palapulsuhan at bibig.
“Natakot ba kita?” nag-aalalang tanong nito.
“Obvious ba? Baka kung hindi kita kaagad nakilala, aakalain kong holdaper ka.” Inirapan niya ito.
“I am so sorry. Kanina ko pa kasi gustong ibigay sa ‘yo ‘to.” Kinuha nito ang panyo na kaninang umaga niya pa hinahanap kung saan niya naiwan.
“P-paano napunta sa ‘yo ‘to? K
