MY DAUGHTER'S NANNY (FILIPINO)

5: YAYA MAIA

~MAIA~

NANG umakyat ang amo ko sa hagdan ay padabog naman akong bumalik sa aking kuwarto.

"Napakabastos mo talagang lalaki ka! At kahit ikaw na lang ang natitirang lalaki sa mundo, hinding-hindi kita papatulan! Walang kuwenta pa rin iyang kaguwapuhan mo dahil d’yan sa pangit mong ugali!” reklamo ko habang iniisip ang sinabi niya sa akin sa kusina.

“Mommy…”

Napalingon ako nang marinig kong nagsasalita ulit si Tanya habang natutulog. Lumapit ako sa kan’ya at niyakap siya... niyakap din niya ako pabalik.

Ipinatong ko ang ulo niya sa braso ko at marahang hinaplos ang buhok niya. Hinayaan ko na lang siya sa ganoong posisyon, hanggang sa nakaramdam na rin ako ng antok.

“Maia... Maia…”

Napabalikwas ako nang makita ko ang mukha ni Nanay Meling habang nakaupo sa paanan ko. Kinusot ko ang aking mga mata at napaupo na tila inaantok pa rin.

“Magandang umaga po, ‘Nay Meling,” wika ko habang humihikab.

Ngumiti siya at tinapik ako sa balikat. "Mukhang masarap ang tulog mo ah!" masiglang wika niya.

"Teka! Nasaan si Tanya?" Nag-aalalang sabi ko nang mapansin kong wala na si Tanya sa aking kama.

“Good morning, Maia!” nakangiting wika nito habang nakatayo sa pinto.

“Tanya..?” gulat kong sambit.

Lumapit siya sa akin at umupo sa tabi ko.

"Nagising ka ba ng maaga?" tanong sa bata.

“Alas singko pa iyan nagising. Pumasok sa kuwarto ko,” nakangiting wika ni Nanay Meling.

“Totoo ba iyon? Bakit hindi mo ako ginising?”

"I tried several times, but you didn't wake up,” aniya habang nakatitig sa akin.

Napatingin ako kay Nanay Meling nang marinig ko ang pagtawa niya.

"Alam mo ba kung bakit siya lumipat sa kuwarto ko? Hindi raw siya makatulog dahil sa sobrang lakas mong humilik, Maia."

Bigla kong natapik ang aking noo dahil sa sinabi ni Nanay Meling.

“Im sorry, Tanya, ha? Dapat pala hindi ako tumabi sa iyo.”

Pero hindi siya nagsalita sa halip ay niyakap niya ako.

Mayamaya ay niyaya ko na si Tanya na umakyat sa kuwarto niya para makaligo na rin siya.

"Samahan na kita, Maia. Ipapakita ko lang sa iyo ang mga gamit ni Tanya. Para sa susunod ay alam mo na kung nasaan ang mga gamit niya,” wika ni Nanay Meling.

Tumango ako at sabay na kaming umakyat sa kuwarto ng bata.

"Nga pala, Maia, may sasabihin ako sa iyo."

Biglang kumabog ang dibdib ko dahil sa sinabi ni Nanay Meling. Lalo na nang mapansin ko ang matamlay niyang mukha.

“May problema ba, ‘Nay?”

“Siyempre wala. Gusto ko lang sabihin sa ‘yo na simula sa araw na ito, ikaw na ang magiging yaya ni Tanya.”

"Huwag kang magbiro ng gan’yan, 'Nay. Hindi nakatatawa!" ngumuso ako.

"Seryoso ako, Maia."

"Akala ko ba walang iwanan? Bakit mo ako iiwan dito?" napahikbi ako.

“Anong iiwan pinagsasabi mo? Wala naman akong sinabing aalis ako, ah! Sabi ko, ikaw na ang magiging yaya ng batang ito dahil nahihirapan akong umakyat at bumaba sa matarik na hagdanan na iyon. Ako na lang ang magluluto at mag-aalaga ng mga halaman sa hardin.”

Naiyak ako dahil sa sinabi niya. Bigla akong naawa kay Nanay Meling at dahil doon bigla kong naalala si Lola Anding.

Habang binibihisan ko si Tanya ay kinausap ko si Nanay Meling. “’Nay..?”

“Bakit, Maia?”

"Ayos lang naman na maging yaya ako ni Tanya. At saka kaya ko pa namang ipagsabay ang mga trabaho ko rito. Kaya ako pa rin ang magluluto."

“Ano ka ba. Ikaw na nga ang halos gumagawa ng mga trabaho rito. Kaya hayaan mo na, na ako naman ang magluto.”

Lumapit ako sa kaniya. “Huwag po kayong mag-alala, ‘Nay. Malakas pa ang katawan ko. Kayang kaya ko ang mga gawain dito. Libangin mo na lang ang sarili mo sa pag-aalaga ng mga halaman.”

Niyakap niya ako. “Ang suwerte talaga ng lola mo sa ‘yo.”

“Mas masuwerte ako sa kaniya, ‘Nay.” maikling tugon ko.

Matapos kong patuyuin ang buhok ni Tanya ay tinirintas ko na ito.

“Ayan… ang ganda mo talaga, Tanya.”

“Thank you, Maia,” maikling tugon nito.

Humarap ako sa kaniya. Ipinaliwanag ko sa kan’ya ang paggamit ng 'po' at 'opo'. At kung gusto niya talaga akong maging yaya, sinubukan kong bigyan siya ng kundisyon, iyon ay ang sundin niya ang sinasabi ko.

Lihim na lang akong napangiti sa tuwa dahil pumayag naman siya.

Nang makita ko ang oras, lumapit ako kay Nanay Meling.

"Anong oras kaya kakain si Sir Harold, 'Nay? Alas diyes na pala."

"Nako, Maia! Baka nasa baba na iyon. Hindi ko rin namalayan ang oras!" Bakas sa mukha niya ang pag-aalala.

"Ikaw na muna ang bahala kay Tanya, 'Nay. Maghahanda lang ako ng pagkain para kay Sir Harold."

“Sigurado ka, Maia? Ako na lang ang maghahanda para sa kaniya. Mas mabuting ako ang mapagalitan kaysa ikaw." Muli na naman akong nakaramdam ng awa sa kaniya.

"Huwag kang mag-alala, 'Nay. Iinitin ko na lang ang tinola na nasa ref.”

“Nako, huwag! Tiyak na magagalit siya kapag nalaman niyang pinakain mo siya ng tirang pagkain."

"Ako na ang bahala. Hinding-hindi niya malalaman iyon." Lihim akong napangiti habang pababa ng hagdan.

Ngayong alam ko na ang kahinaan ng hambog na iyon pagdating sa pagkain, simula ngayon ay tira-tira na lang ang ipapakain ko sa kaniya. Kahit papaano ay makaganti ako sa kan'ya!

Napahawak ako bigla sa dibdib ko nang marinig ko ang boses niya mula sa likuran ko. Totoo nga ang sinabi ni Nanay Meling, nasa kusina na nga ang amo naming manyakis!

"Akala ko ba hindi ito kumakain ng mga tira! Kung makahigop ng sopas, akala mo naman isang buwan nang hindi kumakain! Huh!" wika ko sa sarili ko habang palihim na pinagmamasdan ang bawat paghigop ng kan’yang sabaw.

Pagkatapos niyang kumain ay tumayo na siya.

Abot tainga ang ngiti ko dahil sa sinabi niyang late na siya makauwi mamaya.

“Sa wakas makakatulog na ako ng matiwasay ngayong gabi,” wika ko sa sarili.

Hindi ko na kailangang maghintay hanggang alas dose ng hatinggabi para lang iakyat ang tubig niya.

Alas nuwebe pa lang ng gabi ay tulog na si Tanya. Pagkalabas ko ng kuwarto niya, dali-dali kong kinuha ang bote ng tubig ni Harold para dalhin sa kuwarto nito.

"Ang sarap sa pakiramdam na walang boss!" sabi ko sa sarili ko habang papunta sa kuwarto ni Harold.

Alam kong wala si Harold sa kuwarto niya dahil ang sabi niya ay late na siya uuwi. Napasipol ako sa tuwa habang binubuksan ang pinto ng kuwarto niya.

“Ang bango talaga ng kuwartong ‘to!” wika ko.

Habang nilalapag ko ang bote ng tubig, napaatras ako nang marinig ko ang boses ni Harold.

“Paanong…?” wika ko sa sarili.

Nang hinahalikan niya ang labi ko ay tinulak ko siya ng malakas. Pinilit kong hindi magsalita para hindi niya malaman na ako ang nasa kuwarto niya. Madilim ang kuwarto kaya alam kong hindi niya ako nakikita.

Napalunok ako nang bigla niyang punitin ang t-shirt ko. Alam kong lasing siya at naaamoy ko iyon. Gusto ko siyang hampasin.

Kahit lasing siya ay mas malakas pa rin siya sa akin.

Sinubukan kong kumawala sa yakap niya. Ngunit wala akong sapat na lakas para gawin iyon. Hanggang sa naramdaman ko ang labi niyang dumampi sa tuktok ng aking dibdib.

“Ugh!” Mabilis kong tinakpan ang bibig ko.

Lalo akong nawalan ng lakas ng nilalaro ng dila niya ang mga korona ko. Gusto ko siyang pigilan pero ayaw naman ng aking katawan.

"Ahhh!" Isa pang tunog ang lumabas sa bibig ko nang maramdaman ko ang mainit niyang kamay sa gitna ng hiwa ko.

Hindi ko na namalayan na natanggal na pala niya ang short at panty ko.

“Uhmmm! Ahhh!”

Sa pagkakataong ito, hindi ko na makontrol ang mga tunog na lumalabas sa aking bibig. Ang init sa aking katawan ay hindi ko na rin maintindihan.

Noon ko lang naintindihan kung bakit ang iingay ng mga babae ni Harold kapag ginagawa nila ang ganitong bagay.

Natigilan ako nang dumampi ang dila niya sa hiwa ko. Hindi ako makapaniwala na ganito ito kasarap. Ramdam ko ang bawat hagod ng kan'yang dila habang naglalakbay ito sa gilid ng aking butas. Hanggang sa sinipsip niya ang aking perlas.

Nakababaliw ang ligayang hatid nito sa akin.

“Uhmmm!”

Napakapit ako sa kan'yang buhok habang patuloy na nilalaro ng kan'yang dila ang aking perlas.

Paigtad-igtad ako sa malambot niyang kama.

Tumayo siya sabay hila sa mga paa ko papunta sa gilid ng kama.

Bigla akong nangamba ng maisip ang kahabaan niya. Dahil alam kong hindi iyon kakasya sa aking pagkabab*e.

Habang hinahaplos ng kamay niya ang perlas ko, naramdaman kong unti-unti niyang pinapasok ang pamalo niya sa butas ko.

Inabot ko ang unan at kinagat ang dulo nito. Sinubukan ko pa rin na huwag gumawa ng ingay.

Napaluha ako sa sobrang sakit. Kung gaano kasarap ang pinaramdam niya sa akin kanina, doble naman ang sakit na pinaramdam niya sa akin ngayon.

Bawat paghila at pag-ulos ng kaniyang pamalo, maraming beses ko ring nararamdaman ang pananakit mula sa aking butas.

Nanginginig na ang aking tuhod dahil sa kirot at unti-unti na rin akong nauubusan ng lakas.

“Ahhhhhh!”

Hindi ko na napigilan ang mapasigaw ng may naramdaman akong kung anong pumutok sa loob ng aking lagusan.

Alam kong masakit, pero ang huling ginawa niya ay ang pinakamaganda. Para akong mababaliw sa sobrang sarap. Dahan-dahan niyang hinugot ang ugat niya matapos may sumabog sa loob ko.

Kasabay ng paghugot niya sa kan'yang pamalo ay ang mga likidong lumabas mula sa loob ng aking butas.

Humiga siya sa tabi ko at pinahiga rin niya ako sa malapad niyang dibdib. Lihim akong napaiyak dahil sa ginawa niya. Saksi ako kung paano niya itulak palabas ng kuwarto niya ang mga babae niya pagkatapos niyang makuha ang kaniyang gusto.

Ngunit heto ako, nakahiga sa tabi niya habang niyayakap niya. Pero alam ko, nagawa lang niya ito dahil ang alam niya ay bayaran akong babae at hindi ang kasambahay niya.

"Dito ka lang sa tabi ko, Babe. Gusto ko kapag nagising ako, nandito ka pa rin sa tabi ko."

Muli na naman akong naluha nang marinig iyon mula sa kan’ya.

Nang marinig ko ang malakas niyang hilik, maingat akong kumalas sa pagkakayakap niya at tahimik na tumayo.

Tanging bra, short at panty ko lang ang nakita ko, pero hindi ang t-shirt ko.

Para hindi niya ako mahuli, iniwan ko na lang ang t-shirt ko. Kinuha ko ang tuwalya niya at tinakpan ang katawan ko.

Kasabay ng paghakbang ko sa hagdan ay ang pagpatak ng mga luha ko dahil sa kirot. Ramdam ko pa rin ang sakit ng sugat sa aking pagkabab*e.

Huminga ako ng malalim nang makarating ako sa sala. Nag-iwan ako ng ilaw sa kusina bago pumasok sa kuwarto ko.