İlker'in gidişinin üzerinden İsra hızla kendini odasına atıp üzerini giyindi ve yataga girdi. Başını yastığa koyduğu anda aklına bu akşam yaşadığı olaylar geldi. İlker'i istemediği, ailesiyle yediği yemek ve sonrasında evine gelip ondan şans istemesi... Ve bunu kabul etmesi. Nedendir o da pek bilmiyor ama bir anda kabul etmesi ona da şaşırtıcı geliyordu. Oysa ki öyle net konuşuyordu ki onu istemediğine dair. Ne kadar asla dersen o kadar başına geliyordu herşey. İsra da bunu tecrübe etmişti. Bir anda dili kitlenmiş eve lafı çıkıvermişti ağzından. Kalbinin sesini dinledi. Dene dene diye bangır bangır bağırıyordu adeta. Ahhh bir de onu öpmüştü. Yüzünü utançla buruşturdu.
-"Bi üstüne atlamadığın kalmıştı kızım onuda yapsaydın. Ahhhhh." Başını yastığa bastırıp utancını gömmeye çalışırken onun
