TAŞ DUVARLAR

Abisinin ölümünden sonra yengesiyle evlenmek zorunda kalan genç bir adam. Kocasının vefatından sonra kaynıyla evlenen çocuğu olmadığı için üstüne kuma getirilen genç kadın. Mecbur bırakılan bir evlilik. .. Azad sevdiği kadın varken törenin baskısıyla yengesiyle evlenmek zorunda kaldı. Zelal’in kalbinde kocası varken onun kardeşiyle evlenmek zorunda kaldığı için isyan etti. Onun sesini duyan olmadı. Töre çocuk dedi. Zelal’in çocuğu olmadığı için üstüne kuma getirilen kadın kocasının sevgilisi olmuştu. Genç kadın yıkılmıştı. "Siz benim hayatımı elimden aldınız." Sesinde öfke ve isyan vardı. Yıllardır içindeki nefreti kusmaya başladı. Sevilay kocasının eski sevgilisi şimdi ise kuması olmuştu. Üstelik hamile olduğunu söylüyordu. "Bundan sonra benim için ölseniz de bir bardak su vermem." Gözleri buz gibi soğuktu. Kocasına dönerken içi yanıyordu. Derin bir nefes alırken en çok ondan nefret ediyordu. "Sen abinin emanetine değil yaradanın emanetine sahip çıkamadın." Azad tek kelime bile etmedi. Ama içinde bir öfke patlaması yaşıyordu. Derin bir nefes alırken abisinin telefondaki son mesajı gördü. Cihat öldüğü gün baktığında bu kadını katil ilan etti. " Sen bilmiyor musun? Abim senin yüzünden öldü. Eski sevgilin onu öldürdü." Genç kadın ona baktı. Sanki onun suçuydu. Hiçbir şeyden haberi olmadığı halde düşman ilan edilmişti. "Sana söyledim benim suçum değil eski sevgilim olmadı." Gözyaşları akarken yanındaki kadına bakmıştı. Genç adamın bakışları ona dönerken ona inanmak istedi. "Beni boşa gideyim bu evi bana zehir etme." "Boşanmam senden." "Talak hakkını aldım. Ve seni boşuyorum." Azad bunu yapacağını biliyordu. Derin bir nefes alırken elini sıkarken hamile sevgilisi ona acıyla bakıyordu. "Boşa beni." "Hayır gitmene izin vermem. Abimin ölümünden sorumlusun cenazeni anca alırlar." Zelal’in bakışları ona döndü. Gülmemek için kendini zor tuttu. "Ölen birini bir daha öldüremezsin." Ailesi dediği herkese dönerken içindeki nefreti kusmaya başladı. Madem öyle istiyorlardı. Zelal’in öfkesinden herkes kaçacak yer arayacaktı. " Ahım olsun iki cihanda mutlu olma. Sebepsiz yere beni suçladın üstüme kuma getirdin. Dilerim ki ahım evladını bulsun." Zelal’in ahı elbette çıkacaktı. Azad ona inanmak istemişti. Hem karısı hem sevgilisi arasında kalmıştı. Zelal buna nasıl dayanacak ve mücadele edecekti. Peki hamile kadın bunu kabul edecek miydi? Attığı iftira yüzünden bedelinin çocuğundan çıkacağını tahmin edecek mi?