Nur' a yaptığım baskı işe yaramış ve zor da olsa eve gitmeye ikna etmiştim. Tabi rahat durur mu? Asla. Adamın telefon numarasını almış. Yol boyunca kızdım. Evet belki erkek arkadaşa, bir dosta ihtiyacım olabilirdi fakat şu an değildi. Bir müddet kimseyle muhattap dahi olmak istemiyordum. Nur' un bana sormadan yaptığı bu hareket beni fazlasıyla uyuz etmişti. Ne gerek vardı ki böyle şeylere?
"Arkadaşım beni anlamıyorsun galiba. Sen istediğini yapabilirsin ama bana kimseyi bulaştırma. İstemiyorum."
"Ben kapıdan çıktığımda öyle gözükmüyordu. El ele tokalaşıyordunuz. Ben de iki kafa dağıtırsın diye yaptım. Fena mı olurdu?"
"Orada tanıştık sadece bu arkadaşım olacağı anlamına gelmez."
Eve gidince çerez çıkartıp TV karşısında yiyorduk. Nur, arada bir biriyle mesajlaşıyordu. Bu onun her zaman
