“ANO? Okay na ba? Tapos ka na sa trip mo? Dahil kung oo, puwede mo na siguro akong ihatid pauwi kasi gusto ko nang magpahinga. May meeting pa ako bukas.” Sinipat ko ang aking pambisig na relo. Alas-siyete na ng gabi. Hindi siya umimik kaya napatingin ako sa kaniya.
Napangisi ako at ilang beses na umiling. Ibang klase ang lalaking ’to. Kanina lang sa airport ay parang hindi niya ako kilala. Sa party naman kanina sa bahay-ampunan ay parang first time namin magkaharap. Tapos kani-kanina lang ay parang siraulo na nakipagkilala na animo’y ngayon lang namin nalaman ang pangalan ng isa’t isa. May nalalaman pang pa-shake hands, shake hands. Hindi ko talaga makuha kung ano ang gusto niya at kung ano ang tumatakbo sa isip niya. Pero nawi-weirdo-han na ako sa kaniya. Sobra!
Humalukipkip ako’t tin
