“ดีใจจังที่เทมารอรับ” เสียงหวานของไอวาพูดขึ้นหลังเลิกงานและเดินตรงมาหาชายหนุ่มที่แวะมาคลับที่เธอทำงานเป็นพีอาร์อยู่นั่งดื่มรอเธอเลิกงาน
“ทำเหมือนไม่เคย” เทวินทร์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มกับสิ่งที่เขาทำตอนนี้ที่ไม่ใช่ครั้งแรก
“งั้นกลับกันเถอะ วาอยากให้รางวัลความน่ารักจะแย่แล้ว” ไอวายกยิ้มไม่หุบก่อนจะควงแขนเทวินทร์แล้วเดินออกจากคลับด้วยกันขึ้นรถของเขากลับห้องพักของเธอไปโดยไม่กลัวกับการทิ้งรถญี่ปุ่นคันเล็กที่พึ่งออกได้ปีกว่าของตัวเองไว้ที่คลับเพราะเธอทำงานที่นี่หลายปีแล้วคุ้นเคยกับที่นี่อย่างดีอีกทั้งมีพนักงานนอนเฝ้าคลับอยู่ด้วย
“ไม่ได้มานานรู้สึกว่าลูกค้าใหม่จะเยอะขึ้นนะ” ระหว่างนั่งรถเทวินทร์ก็พูดสิ่งที่เขาเห็นตลอดเวลา ลูกค้าใหม่ที่หมายถึงลูกค้าของไอวาไม่ใช่ลูกค้าของคลับ
“แปลกเหรอ” ไอวาถามขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์
“ก็คงไม่แปลก สวยอย่างวาใครก็อยากเป็นลูกค้าคนสำคัญ” เขาไม่ได้หลอกล่อเธอด้วยคำพูดเพราะเข
