“อืม ฉันคิดว่าถ้าฉันคบกับพี่เทยังไงเรื่องแบบนี้ก็ต้องเกิดขึ้นสักวัน แต่ฉันแค่กลัวและไม่กล้าพอที่จะให้เกิดขึ้น และฉันก็กลัวว่ามันจะเป็นปัญหาต่อความสัมพันธ์ได้” เธอไม่ได้บอกเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจแต่เธอไม่รู้จะพูดมันออกมายังไงเลยพูดขึ้นแทนอนาคตราวกับว่ายังไม่ได้เกิดขึ้น
“แกจะกลัวก็ไม่แปลกเพราะมันคือครั้งแรก แต่ใครบ้างจะไม่มีครั้งแรกไม่ว่าจะเรื่องอะไร แล้วไม่ว่าจะตอนนี้หรืออีกสองปีสี่ปีข้างหน้ามันก็อาจจะไม่ได้ทำให้ความกลัวของแกลดน้อยลงด้วยซ้ำ...”
“ฉะนั้นถ้าจะให้ฉันพูดในมุมของตัวเองล่ะก็ ฉันเลือกจะข้ามความกลัวและทำอะไรมากมายกับคนที่ตัวเองรักอย่างมีความสุข เพราะนั่นมันคือเซ็กซ์กับคนที่ฉันรักและเต็มใจ” เธอไม่ได้ยุยงเพื่อนตัวเองหรอกนะ แต่เธอพูดในมุมและความคิดของเธอก็แค่นั้น ถ้าเธอมีคนที่รักและเต็มใจจะมอบให้เธอก็ให้ได้อย่างไม่เสียใจ
“.....” พริมาฟังและคิดตามที่เพื่อนพูด
