Kinalma ko rin ang sarili ko nang bumalik ulit ako sa pagkakaupo. Prominente kasi ang pagtataka ni Drea at kapwa pa kami nagulat dahil naagaw namin bigla ang atensyon ng mga sakristan sa altar. Bagaman hindi ko iyon intensyon, nakakahiya pa rin sa parte ko na nag-react nang ganoon. Sino ba naman kasing hindi maiirita? Maiintindihan ko pa kung valid ang rason niya pero ang pagiging mahirap ni Jaslo? No.
“Bakit? Anong meron?” kuryoso niyang tanong nang `di pa naaalis ang atensyon sa akin. Kagyat akong sumulyap sa altar at nakitang nagpatuloy na ulit sa ginagawa ang mga sakristan. Si Jaslo ay mayroong kinakausap samantalang si Matthew ay may kung anong nililinis sa rectangular table na naroon. This time, mas seryoso na sila sa mga gawain nila.
“W-wala… m-medyo nangawit lang kasi akong
