ผมได้เเต่งงงวยกับคำตอบที่ได้ยิน พี่ไคท์บอกนายหัวทินธรเป็นลูกเขยคนโปรดหมายความว่ายังไง มองยังไงสองคนนี้ก็ไม่ถูกกันเลยสักนิด นายหัวเหมือนจะเกรงใจพ่อผมเเต่ก็ไม่เเถมยังกวนประสาทจนทำให้พ่อผมหงุดหงิดอีก ไหนพ่อบอกว่าชอบไงลูกเขยอย่างนายหัวบอกผมเองว่าจับไว้ให้เเน่นทำไมเจอกันวันนี้มันไม่เหมือนกับที่ผมคิดเลยสักนิดเเบบนี้มันคนโปรดเเบบไหนกันเนี่ย?
“โทรมขึ้นนะมันเลี้ยงไม่ดีเเหละพ่อว่า” พ่อผมพูดขึ้นมาหลังจากที่นายหัวเดินออกจากห้องรับเเขกไป
“คุณนี่นะผ่านมากี่ปีเเล้วยังจะหาเรื่องคุณชายอยู่ได้”
“เเต่นี่ลูกเรานะ!”
“ก็กว่าเขาจะได้ลูกเราไปเจออะไรบ้างจะให้ฉันย้อนไหมคะ?”
“เหม็นขี้หน้ามันจริงๆ เจอเเต่ละทีเอาเเต่พูดจากวนประสาทจะกี่ปีมันก็ยังเป็นหมาบ้าเหมือนเดิม!” พ่อผมพูดออกมาด้วยท่าทีรำคาญ
“ก็ทำใจนะคะมีลูกเขยกี่คนก็เหมือนกันหมด ดูเเล้วตระกูลเรานี่คงชอบลูกเขยใจกล้า อย่ามาปากเเข็งทำเป็นไม่ชอบหน่อยเลยค่ะดิฉัน
