THE POLICEMAN AND THE ARTISTIC WOMAN

MOMMY'S LAW

Chapter 7

-Whanalyn-

Saktong pabalik ako ng bansa ng tawagan ako ni Daddy at sianbing dumarecho muna daw ako ng office nito, hindi ko alam kung anong dahilan pero may tukob na ako na baka ung nangyari sa island ang gusto nitong malaman. Kaya naman wala akong nagawa kung di ang sundin ito, pagod pa naman ako ngayon dahil sa ang dami kong inayos na damit para sa gaganaping fashion show sa susunod na linggo sa Singapore, pero hindi ko na lang ininda ang pagod dahil kailangan kong harapin ngayon si Daddy sa magiging galit nito sa akin. Subalit papasok pa lang ako sa building ng office nito ay nagtaka na ako kung bakit maraming police car ang nakaparada at sympre marami din ang police sa paligid ng building, hindi ko alam kung anong nangyayari pero hindi ako nagpahala sa mga ito na nagugulat ako ngayon sa mga nangyayari, darecho pa ang naging lakad ko at taas noo sa lahat. Wala akong pinapansin sa mga tauhan naming nakakasalubong ko hanggang sa marating ko ang office ni Daddy, at nagulat naman ako ng amkita kong kausap nito si Major. Edison Cortez. Subalit inirapan ko alng ito at saka humalik sa pisngi ni Daddy at naupo ako sa tabi ng aking ama, ang lalaki naman ay napakuno’t ng noo dahil na rin sa suot kong maikling dress na konting yuko ko ay makikita na rin ang kalangitan ko. Muli ko lang ito inirapan ang police na nasa harapan ko bago nagtanong kay Daddy kung bakit ako nito gustong makausap.

“Daddy, what's the problem and there are a lot of police around the building? Are your bodyguards now the police and are they all here?” Tanong ko dito at saka ako natawa ng mahina, subalit nakita ko ang pagiging seryoso ni Daddy kaya naman natahimik na lang ako dahil mukhang hindi magandang biruin ngayon si Daddy. Nakatingin lang din sa akin si Edison kaya naman nakaramdam ako ng kaba sa aking dib-dib, nakikita kong seryoso na rin ang mga nangyayari kaya naman napaayos lang ako ng upo at muling tumingin kay Daddy para naman sabihin n anito sa akin kung ano nga bang nangyayari ngayon. Hanggang sa magsalita ang Binatang nasa harapan ko.

“Where were you on Thursday night, around eleven o'clock at night?” Tanong sa akin ni Edison, at base sa tanong nito ay iniimbistigahan ako nito. Napataas pa ang kilay ko dahil iba ang nagiging tingin nito sa akin, pero napabuga na lang ako ng hangin at muling napairap sa kawalan bago ito sinagot.

“It was time for the fight to go to Japan, I had a fashion show there so I went. Why is that?” Mataray kong sagot dito at saka tumingin kay Daddy wala kasi akong mabasa sa mat anito kung di rin ang pagtataka sa tanong ng police na nasa harapan ko ngayon. Hanggang sa may inilabas itong mask at isang kuwintas na na nakalagay sa isang plastic, nagtaka pa ako dahil kamukha ito ng kuwintas na suot ko ngayon at ang mask na nasa bag ko ngayon. Subalit paanong nagkaroon ito ng katulad sa akin, kaya naman nagtanong na rin ako dahil mukhang alam ko na ang nangyayari.

“If you ask if those are really mine, what do you want my answer to be yes or no?” Simpleng tanong ko dito at mahahalata sa boses ko na wala akong ganang makipag-usap dito, dahil alam kong may nangyayaring hindi ko na gugustuhan. Napatingin ako kay Daddy at nakita ko sa mga mata nitong tama lang ang nagiging pagsagot ko sa Binatang police, napakuno’t noo naman sa akin ang kaharap ko at mukhang maging ito ay nahihirapan sa magiging sagot ko dito.

“I know these are yours because I saw you wearing them when we were together once. That's why I'm sure these are all yours Ms. Patterson. And these were also seen in the place where Mr. Janet Morille to be tied up and locked in an old warehouse.” Derminado nitong tanong sa akin, nakatingin lang din ako at pinag-aaralan ko kung ano ang susunod nitong gagawin. Subalit biglang nagsalita si Daddy sa pagitan naming dalawa kaya naman napatingin ako dito.

“Do you think Mr. Police Office what is the reason for my daughter Whanalyn if she does what you say?” Tanong ni Daddy sa wala ding ganang boses, nakikita kong hindi intresado si Daddy sa kung ano man ang pinag-uusapa ngayon dahil sa ngayon pa lang ay natitiyak ko ng alam na ni Daddy ang totoong nangyayari. Ganito kabilis mag-isip si Daddy kaya walang kalaban ang nakakatalo dito, subalit dahil hindi nila matalo si Daddy ay akong anak nito ang gagamitin para mapabagsak ang aking ama. Pero alam kong hindi magtatagumpay ang mga ito dahil ngayon pa lang ay kilala na silang lahat ni Daddy ko.

“I don't know the real reason Sir, but don't worry and I will find out what really happened in your daughter's case.” Mahinahong sagot naman dito ni Edison at palihim pang tumingin sa akin, ngumisi lang ako dito at baliwala itong tinignan. Hindi ko akalain na ganitong kahina ang pulis na ito sayang dahil napapahanga na sana ako nito, subalit ngayon mukhang aaminin kong malaking pagkakamali ang magustuhan ang isang tulad nito. Muli akong napatingin kay Daddy at tumingin lang din ito sa akin at saka muling uminom ng alak na kanina pa rin nito hawak.

“Do your job Mr. Police Officer, and when it is proven that my daughter is guilty, I will personally take her to jail. But if you made a mistake because of the investigation you did, you will all be responsible to me and I will ensure your downfall.” Madiin at matigas na sambit ni Daddy kay Edison, nakita kong napalunok pa ito dahil sa mga binitiwang salita ni Daddy dito. Hindi rin magawang sumagot ni Edison at malalim itong nag-iisip hanggang sa ako na ang pumutol sa kanilang mainit na tinginan.

“As my Daddy said, do your job as a police officer, show that the law cannot be bought and that you are not being manipulated by someone who is of no use to society.” Mataray ko ulit nasambit dito, mas lalo itong walang masabi dahil sa sanib puwersa kami ni Daddy na nagsasalita dito, hinding-hindi ako magpapatalo dahil alam ko ang totoo at kahit kaylan ay hindi ko ugali ang mangdukot ng isang taong wala naman ako mapapala saka hellow! ayaw ko ngang nagpupunta sa mga maruruming lugar eh, tapos bodega ayos lang ba ang babaeng palakang Janet na yon at ako ang pinagbintangan nito. Napapaisip tuloy ako kung sino nga kaya ang may gawa noon, o siya mismo rin ang gumawa sa kanyang sarili at gusto lang ako nito mapahamak ng sa ganoon ay mawalan ito ng kaagaw kay Edison. Nag-paalam na lang si Edison at dalawa pang kasama nitong police na nakabantay lang din sa may pintuan, napabuga naman ako ng hangin at nagsalita kay Daddy.

“Oh my gosh! That woman really accused me, do I have the look of a kidnapper on my face? And this Edison didn't even see that the mask and necklace they got were fake. Daddy, I have to find a way, I think your enemies are on the move, and I know you know what happened on the island last week? I have to prove to that police that he is wrong in looking at me, Mommy can't know this because I'm sure she will hate me and I don't want that to happen Daddy.” Pagsusumamo kong sambit kay Daddy, ayokong magalit si Mommy sa akin ng dahil lang sa maling balitang kakalat ngayon. Subalit hindi pa man nagsasalita si Daddy ng marinig ko ang pagtawag ni Mommy sa pangalan ko kaya naman napalingon na lang ako dito at napalunok pa ako dahil sat alim ng tingin nito sa aming dalawa ni Daddy.

“Misis ko” Masayang tawag ni Daddy kay Mommy, ng sa ganoon ay mag-iba nag tema nito sa akin. Subalit maging si Daddy ay napahinto ng bilang itaas ni Mommy ang kanyang kamay para sabihing huwag siyang lalapitan ni Daddy. Napaatras naman si Daddy at si Mommy naman ay naupo sa swivel chair ni Daddy, ako naman ay natatakot na tumingin kay Daddy alam kong wala na kaming ligtas ngayon ni Daddy dahil mukhang alam na rin ni Mommy ang lahat.

“Now start explaining about what I heard earlier, fix your explanation because if I don't like it, you two will be responsible to me, especially you Uno Patterson.” Istriktang tanong sa amin ni Mommy, nagkatinginan pa kami ni Daddy at nakikita ko ang takot nito sa mga sinasabi ni Mommy dito. Kilalang matapang at mabilis kumilos si Daddy sa lahat ng bagay, pero pagdating aky Mommy ay wala itong maisip na dahil o wala itong magawa dahil kilala niya si Mommy basta sa aming lahat ang sasabihin nito. Aalm kong mahihirapan si Daddy na sabihin kay Mommy ang totoo kaya naman ako na mismo ang nagsabi dito ng ibang detalye.

“I am being accused of kidnapping Ms. Janet Morille, the girlfriend of Police Officer Major. Edison Cortez.” Mahina kong sambit kahit Mommy, pero nakayuko lang ako ay hindi ako tumingin dito dahil natitiyak kong masama ang aura nitong ankatingin din sa akin ngayon.

“Did you, Whanalyn? Simpleng tanong nito pero maririnig mong may laman ang kanyang pagkakasabi,. Mabilis naman akong umilis dito at tumingin ako sa mga mat anito para naman makita nitong nagsasabi ako ng totoo. Lumingon naman ito kay Daddy at makahulugan itong tumingin, napabuga pa si Daddy bago sumagot kay Mommy.

“Your daughter is innocent; they got some things that look like Whanalyn's things but I can assure you that they are all fake. Because we hold the real stuff. There will be an investigation but your daughter and I are ready to face all of this. Misis, don't think about anything, your daughter whanalyn and I will take care of this.” Salita ni Daddy dito at pinalalambing pa ang kanyang boses, na akala mo ay makukuha si Mommy sa pagpapacute pa ni Daddy dito. Subalit nagulat ako ng batuhin ni Mommy si Daddy ng kanyang hawak na abanico, napaaray pa si Daddy samatalang ako naman ay mabilis na umilag dahil ka tamaan pa ako ang sakit kaya ng abanico ni Mommy ginto kasi ang hawakan non kaya medjo mabigat din.

“You are also very conscientious like a father, so your children are like that. Fix it when my children are harmed, hide your face Uno Patterson because I myself will beat you until you lose your breath.” Galit na turan ni Mommy kay Daddy, napatango na lang si Daddy at hindi na sinagot si Mommy dahil mukhang ayaw naman ni Mommy na magpaawat sa amin. Ilang sandali pa ay nagpasundo na si Mommy sa mga tauhan nito para ihatid na siya ng mga ito sa bahay, wala ring nagawa si Daddy dahil hindi siya makakauwi ng mansion hangga’t hindi pa naiaayos ang case ko sa babaeng mukhang palak ana yon. Humanda talaga ang Janet Morille na yon ako mismo ang maniningil dito kapag hindi pa ito tumigil sa kakasira sa pangalan ko.

Umuwi muna ako sa condo ko para naman magkapagpahinga, hindi rin ako pwde sa mansion dahil tiyak nag alit pa sa akin si Mommy. Ganito kami minsan hindi kami pwedeng umuwi hangga’t hindi naming natatapos ang mga bagay na dapat naming maayos, naaalala ko pa noon nagkaroon din ng problema si Kuya Dos at si Daddy pa rin ang nagiging kakampi naming sa lahat ng oras, hindi rin ito umuwi ng bahay hangga’t hindi nito nahahanap ang babaeng nabuntis nito. Nakakilig talaga ang story nila kuya Dos at Ate Rizza dahil kahit nasa bundok na nakatira si Ate ay talagang pinuntahan lang ito ni Kuya para pakasalan at bigyan ng ama ang kanilang anak, nakikita kong gagawin lahat ni Kuya Dos ang lahat para sa kanilang pamilya ni Ate Rizza. Samatalang mahimbing na ang aking pagkakatulog ng maramdaman kong may katabi ko sa aking kama, mahigpit ang yakap nito sa bewang ko at inaamoy pa nito ang aking leeg at hinahalikan pa ang aking labi na nagbibigay saya sa aking puso. Pero ang akala kong pananginip ay totoo pala dahil nararamdaman ko na ngayong hinahawakan na nito ang dalawa kong malalaking dib-dib, napadilat pa ako at nakita ko ang namumungay na mga mata ni Edison at makikita dito ang pagkasabik sa aming dalawa.

“Edsion” Tawag ko sa pangalan nito, subalit niyakap lang ako nito ng mahigpit at saka umiiyak sa aking balikat, nagulat pa ako dahil bakit ito umiiyak wala naman akong makitang dahil sa pagluha nito. Ilang sandali pa akong natahimik ay hinayaan ko na lang muna ito dahil alam ko namang titigil din ito, subalit aaminin kong namiss ko rin na manatili ako sa mga bisig nito na matagal ko ring hindi naramdaman.

“Please forgive me, I don't know what else I can do just so you don't leave me, I don't want to lose you from me, please just let me be by your side again because I love you so much and I really can't lose you again wifey. If you don't agree just kill me, because you are the only thing in my heart and mind, only you Whanalyn Patterson Cortez.” Umiiyak na nitong sambit sa akin, at saka ako niyakap ng mahigpit nakadagan ito sa akin kaya naman hindi talaga ako makagalaw dito ni hindi ko rin magawang iaalis ito sa ibaba ko dahil sa nakadiin ang buong katawan nito sa aking ibabaw. Basa na rin ang ibabaw ng aking dib-dib dahil sa mga luha nitong tumutulo nasa leeg ko kasi ang mukha nito kaya ang tulo ng kanyang luha ay napupunta sa may dib-dib ko, para itong isang batang napagalitan ng kanyang ina.

“Let's just talk about what's wrong with our relationship, because I'm sure people who just want to separate us won't stop.” Mahina at kalmado ko namang sagot dito. Napataas naman ito ng tingin sa akin at tipid akong ngumiti dito para man makita nitong ok lang kung mag-uusap muna kami bago ako nito lambingin, dahil kapag hindi ko pa ito pinaalis ay baka madala ako nito sa kung saan man kami pamunta ngayong gabi. Pero sa ngayon ay kailangan ko na talagang pigilan ito dahil hindi na talaga maganda ang puwesto naming dalawa dahil na rin sa nakabukaka ako habang ito naman ay nasa may harap ko at hawak na nito ang isa kong dib-dib na kanina pa rin nito nilalaro.

“Ok, as long as you don't leave me again.” Tanong pa nito sa paniniguradong boses, maloko rin ang isang ito dahil talagang kailangan pa ng assurance bago ito sumunod sa akin. Tumango na lang ako dito para naman makapag-usap na kaming dalawa dahil talagang konti na lang ay bibigay na ako sa ginagawa nitong paghalik sa leeg at paglamas nito sa mga bundok ko.