ฉันรักนายคนเย็นชา

บทนำ

คุณเคยแอบรักใครไหม?

เพียงแค่เดินผ่าน

เพียงแค่แอบมองเขาอยู่ไกล ๆ

เพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของเขา

ใจของเราก็เต้นโครมครามทุกที

นั่นแหละความสุขของคนแอบรัก...

บทนำ

สวัสดีค่ะเราชื่อ ‘อิงฟ้า’ ฉายา ‘อิงเซ่อ’ ติ๊งต๊องไม่มีใครเกิน เป็นคนเอ๋อ ๆ หน่อย ไม่ค่อยทันคน ชอบโดนเพื่อนแกล้งอยู่บ่อย ๆ เรียนก็ไม่เก่ง แต่เราก็ไม่เคยท้อหรอกนะ ไม่อยากจะคุยเลยอะสอบติดทันตะฯ ด้วยแหละ

รู้สึกไม่ค่อยคุ้นชินกับการรู้จักกับเพื่อนใหม่เลย แต่โชคดีที่ได้เจอกับเธอคนนั้น คนที่เรารวบรวมความกล้าเข้าไปทักทายตอนวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย แล้ววันนี้เราก็ได้พบกันอีกครั้งในวันรับน้อง เธอเต้นเก่งมาก ๆ กล้าแสดงออกสุด ๆ เลย มีเสน่ห์มากจนเราเองที่เป็นผู้หญิงก็อดชอบไม่ได้ เธอชื่อ ‘มิลิน’ ชื่อเพราะใช่ไหมล่ะ?

“มิลิน” ฉันวิ่งตามเธอไปด้วยความตื่นเต้น ลินจึงหยุดเดิน แล้วหันมามองฉันด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม

“แฮ่ก ๆ” ฉันหอบหายใจหนัก ๆ เมื่ออัตราการเต้นของหัวใจสูงขึ้น เพราะใช้แรงเกือบทั้งหมดที่มีวิ่งตามเธอ

“จำเราได้ไหม? เรา...อิงฟ้า” ฉันแนะนำตัวกับเธอด้วยรอยยิ้มเขินอาย

“อ่อ จำได้ ๆ” เธอยิ้มให้ฉันอย่างเป็นกันเอง

“ดีใจจังที่มิลินจำเราได้ วันนี้เธอเต้นเก่งมากเลย เราชอบมาก เอ่อ...มีเพื่อนไปกินข้าวรึยัง? ถ้ายังไม่มี ไปกินข้าวด้วยกันไหม?” ฉันเอ่ยชวนเธอด้วยความตื่นเต้น ก็มันดีใจอะที่ได้เจอเธออีกครั้ง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องดีใจอะไรขนาดนี้ แต่ฉันรู้สึกถูกชะตากับเธอมาก

“ขอบคุณ ฮ่า ๆ ดีใจจังที่อิงฟ้าชอบ งั้นเราไปกินข้าวกัน” ลินพูดอย่างร่าเริง

“เดี๋ยวครับลิน” เสียงผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งมาทางเราสองคน

“อ้าว! เช ไปกินข้าวกันไหม? ลินกับอิงฟ้ากำลังจะไปกินข้าว” อะไรนะ เชเหรอ? เชไหน? ใช่เชคนนั้นรึเปล่า? ฉันหันขวับไป ตามเสียงฝีเท้าที่กำลังก้าวเดินเข้ามาใกล้เราสองคน แต่ก็ต้องสตั๊นไป 5 วินาที เพราะเขาคนนั้นคือเชยังไงล่ะ? คนที่ฉันแอบรักมาตั้งแต่มัธยม

“พอดีเลยครับ เรากำลังจะมาชวนลินอยู่พอดี อ้าว! อิงเรียนที่นี่ด้วยเหรอ?” เขาจำฉันได้ด้วยเหรอ? นี่มันไม่ใช่ความจริงใช่ไหม? งื้อ...ฉันทำตัวไม่ถูกแล้ว เขิน ทำตัวไม่ถูกแล้ว แง้~

“อืม...ดีจัง มีเพื่อนโรงเรียนเดียวกันด้วย” ฉันตอบเขาไปด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ จากการรวบรวมความกล้าสุดฤทธิ์

อันที่จริงการที่ฉันมาเรียนที่นี่ ก็เพราะรู้มาว่าเขาจะสอบเข้าคณะแพทย์ฯ ที่นี่ บ้านเขาเป็นเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนที่ประเทศจีนน่ะ ที่เขามาเรียนไทย ก็เพราะว่าแม่เขาเป็นคนไทย เขาอยู่เมืองไทยตั้งแต่เด็ก แต่อย่างไรเมื่อเขาเรียนจบ ฉันก็คงไม่ได้เจอเขาแล้วสินะ หมอนั่นต้องไปทำงานที่จีนแน่ ๆ เฮ่อ!...คิดแล้วก็เศร้า เรื่องของเรามันคงเป็นไปไม่ได้ ที่สำคัญเขาคงจะไม่สนผู้หญิงธรรมดา ๆ

อย่างฉันหรอก