ฉันรักนายคนเย็นชา

คุณเคยแอบรักใครไหม? เพียงแค่เดินผ่าน เพียงแค่แอบมองเขาอยู่ไกล ๆ เพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของเขา ใจของเราก็เต้นโครมครามทุกที นั่นแหละความสุขของคนแอบรัก... บทนำ สวัสดีค่ะเราชื่อ ‘อิงฟ้า’ ฉายา ‘อิงเซ่อ’ ติ๊งต๊องไม่มีใครเกิน เป็นคนเอ๋อ ๆ หน่อย ไม่ค่อยทันคน ชอบโดนเพื่อนแกล้งอยู่บ่อย ๆ เรียนก็ไม่เก่ง แต่เราก็ไม่เคยท้อหรอกนะ ไม่อยากจะคุยเลยอะสอบติดทันตะฯ ด้วยแหละ รู้สึกไม่ค่อยคุ้นชินกับการรู้จักกับเพื่อนใหม่เลย แต่โชคดีที่ได้เจอกับเธอคนนั้น คนที่เรารวบรวมความกล้าเข้าไปทักทายตอนวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย แล้ววันนี้เราก็ได้พบกันอีกครั้งในวันรับน้อง เธอเต้นเก่งมาก ๆ กล้าแสดงออกสุด ๆ เลย มีเสน่ห์มากจนเราเองที่เป็นผู้หญิงก็อดชอบไม่ได้ เธอชื่อ ‘มิลิน’ ชื่อเพราะใช่ไหมล่ะ? “มิลิน” ฉันวิ่งตามเธอไปด้วยความตื่นเต้น ลินจึงหยุดเดิน แล้วหันมามองฉันด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม “แฮ่ก ๆ” ฉันหอบหายใจหนัก ๆ เมื่ออัตราการเต้นของหัวใจสูงขึ้น เพราะใช้แรงเกือบทั้งหมดที่มีวิ่งตามเธอ “จำเราได้ไหม? เรา...อิงฟ้า” ฉันแนะนำตัวกับเธอด้วยรอยยิ้มเขินอาย “อ่อ จำได้ ๆ” เธอยิ้มให้ฉันอย่างเป็นกันเอง “ดีใจจังที่มิลินจำเราได้ วันนี้เธอเต้นเก่งมากเลย เราชอบมาก เอ่อ...มีเพื่อนไปกินข้าวรึยัง? ถ้ายังไม่มี ไปกินข้าวด้วยกันไหม?” ฉันเอ่ยชวนเธอด้วยความตื่นเต้น ก็มันดีใจอะที่ได้เจอเธออีกครั้ง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องดีใจอะไรขนาดนี้ แต่ฉันรู้สึกถูกชะตากับเธอมาก “ขอบคุณ ฮ่า ๆ ดีใจจังที่อิงฟ้าชอบ งั้นเราไปกินข้าวกัน” ลินพูดอย่างร่าเริง “เดี๋ยวครับลิน” เสียงผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งมาทางเราสองคน “อ้าว! เช ไปกินข้าวกันไหม? ลินกับอิงฟ้ากำลังจะไปกินข้าว” อะไรนะ เชเหรอ? เชไหน? ใช่เชคนนั้นรึเปล่า? ฉันหันขวับไป ตามเสียงฝีเท้าที่กำลังก้าวเดินเข้ามาใกล้เราสองคน แต่ก็ต้องสตั๊นไป 5 วินาที เพราะเขาคนนั้นคือเชยังไงล่ะ? คนที่ฉันแอบรักมาตั้งแต่มัธยม “พอดีเลยครับ เรากำลังจะมาชวนลินอยู่พอดี อ้าว! อิงเรียนที่นี่ด้วยเหรอ?” เขาจำฉันได้ด้วยเหรอ? นี่มันไม่ใช่ความจริงใช่ไหม? งื้อ...ฉันทำตัวไม่ถูกแล้ว เขิน ทำตัวไม่ถูกแล้ว แง้~ “อืม...ดีจัง มีเพื่อนโรงเรียนเดียวกันด้วย” ฉันตอบเขาไปด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ จากการรวบรวมความกล้าสุดฤทธิ์ อันที่จริงการที่ฉันมาเรียนที่นี่ ก็เพราะรู้มาว่าเขาจะสอบเข้าคณะแพทย์ฯ ที่นี่ บ้านเขาเป็นเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนที่ประเทศจีนน่ะ ที่เขามาเรียนไทย ก็เพราะว่าแม่เขาเป็นคนไทย เขาอยู่เมืองไทยตั้งแต่เด็ก แต่อย่างไรเมื่อเขาเรียนจบ ฉันก็คงไม่ได้เจอเขาแล้วสินะ หมอนั่นต้องไปทำงานที่จีนแน่ ๆ เฮ่อ!...คิดแล้วก็เศร้า เรื่องของเรามันคงเป็นไปไม่ได้ ที่สำคัญเขาคงจะไม่สนผู้หญิงธรรมดา ๆ อย่างฉันหรอก