Lexter's POV
Ang saya na mayro'n ako ngayon, walang katumabas na kaligayan sa napakahaba ng panahon.
Pagkatapos namin makausap sina Chris at Allen ay bumaba na kami kaagad at sumakay na sasakya. Ang kasama ko kasi, pulang pula na ang pisngi dahil sa kilig. Teka sa kilig ba o hiya?
''Lexter dalian mo na!'' malakas na singhal niya sa 'kin.
''Woah, ito na nga boss,''
''Boss ka diyan, dali at ayaw ko nang makita ang village niyo,'' mahinang sambit niya kaya napatingin ako bigla sa kaniyang mukha.
''Shasha okay lang ba?'' hindi siya umimik sa 'kin at tumingin lang sa labas ng bintana.
''Boo? Ano tahimik ka lang diyan? Ahh, alam ko na. Oo na, alam kong gulat ka pa rin sa mga bagay-bagay. Ang mahalaga naman ay bumalik na ang ala-ala ko,''
''Lexter?''
''Hmm?''
''W-wala na yata -- ang Tig
