Baran'ın sözlerinin ağırlığı, kayalıkların soğuk sessizliğinde çınlıyordu. Ahu, elindeki kek parçasını un ufak etmişti. Yaşlar, yanaklarından sessizce süzülüp geceye karışıyor, Baran'ın soğuk ve mesafeli duruşu karşısında eriyip gidiyordu. "Anlaşıldı," diye fısıldadığı o iki kelime, içindeki tüm hayallerle birlikte boğazında düğümlenmişti.
Baran, bu teslimiyeti görünce gözlerinde bir anlık bir şey, belki bir pişmanlık kıvılcımı parladı. Ardından, rahatsız edici sessizliği bozmak için kek kabına uzandı. Bir parça daha koparıp ağzına attı. Çiğnerken bakışları, bu kez Ahu'nun üzerindeydi.
Ahu, onun bu soğuk yiyişini izliyor, içi acıyla dolup taşıyordu. Dayanamadı, birden ayağa fırladı. Gözleri, yaşlarla doluydu ama öfkeyle de parlıyordu.
"Böyle olmayacak Baran!" diye seslendi sesi titrek a
