Baran birliğin otoparkına park ettiği zırhlı arazi aracından sessizce indi. Güneş, akşamüstü ışığını beton zeminlere yayarken, hava yer yer serinlemeye başlamıştı. Görev öncesi hazırlık için eve uğrayacaktı fazla bir şey almayacaktı aslında; yedek forma, birkaç kişisel eşya, bir de annesinin yadigârı küçük bir fotoğraf. Onu hep cebinde taşırdı.
Apartmanın sessiz merdivenlerini ikişer ikişer çıktı. Daire kapısını açtı, içerideki loşluk alışıldık ama tanıdık bir huzurla karşıladı onu. Adımlarını ağırlaştırarak içeri geçti. Odasına girip askıdan taktik çantasını indirdi. Ellerine alışkanlıkla hız kazandıran reflekslerle forma parçalarını düzenledi, silah temizleme kitini çantasına yerleştirdi. Görevin ağırlığı gözlerinde bir gölge gibi duruyordu.
Tam çantasının fermuarını çekerken…
Kapıdan
