CLANDESTINE MENACE (Suspense thriller- R-18)

ANDI'S POV I was just looking at my friend, Hector while he is fixing our stuff to be taken at the condo. Panaka-naka rin itong tumitingin sa akin. "Sabi ko naman sa'yo, Andi. Tigilan mo na 'yang pagtingin-tingin sa akin nang palihim. Baka ma-in love ka," sabay tawa ni Hector. Napaismid ako. 'Matagal na kitang gusto,' sigaw ng aking isip. I stood up and walked towards him. I helped him. "In love na nga ako sa'yo actually," biro ko sa kanya. Ngunit sa aking puso ay totoo ito. "Aysus! Huwag ka nga diyan. Nandidiri ako, promise!" tawa ulit ni Hector. Napailing na lamang ako at siya'y tinulungan sa paglalagay sa karton ng aming mga gamit. Desisyon ng aming parents na magsama na lamang kami sa iisang condo unit habang nag-re-review kami para sa board exam. Ako bilang nurse, at siya naman bilang Engineer. Hindi naman kami tutol sa gusto nila, dahil sa totoo lang ay, hindi na kami sanay na malayo sa isa't isa. We are friends since forever. Magkaibigan ang aming mga magulang. He is 3 years older than me. Pero dahil sa kagustuhan nitong makasama ako lagi. Sinadya nitong ibagsak ang ibang subject, para lang magsabay kami sa pag-graduate. We're going to live in a condo somewhere in Pasay. "I think we're ready. Okay na siguro lahat ito. Pwede naman tayong bumalik dito kung meron pa tayong naiwan." Tumayo nang maayos si Hector at minasahe pa ang kanyang bewang. I looked around. This house is our bahay-bahayan. We started going here since grade school. Naging hangout spot namin ang lugar na ito. Dito rin niya dinadala ang mga nagiging girlfriend niya. "I'm definitely gonna miss this house." He held my hips and he also looked around the house. "Me too! Sobrang dami nating memories dito." "Lalo ka na. Dito mo kasi madalas dalhin mga babae mo. Lagi akong nakakarinig ng ungol kapag pumupunta ako rito. Nakakakilabot!" Tumawa siya at biglang pinisil ang aking bewang kaya naman ako'y nakiliti. We are just laughing and tickle each other. I don't want this to end. This kind of happines everytime I'm with him. I'm in love with my friend. Having this thought of him having his own family in the future and not me being part of it make me sad. Isa-isa naming inilagay ang mga karton sa likod ng kanyang SUV and for the last time. Sabay naming pinagmasdan ang labas ng bahay. I smiled bitterly. 'Bye,' I said. Iginaya ako ni Hector sa passenger seat, pinagbuksan ako ng pinto. Hinintay niya muna akong makasakay bago siya umikot papunta sa driver seat. "Buckle up your seatbelt so we can go," Hector told me. I followed him and just a minute he drove the car. Naramdaman ko ang pagsulyap niya sa akin. "Why?" I asked him. "Don't be sad. Ang importante, magkasama pa rin tayo. Mas madalas nga ngayon, dahil iisa na lang talaga ang uuwian natin. Hindi tulad doon sa bahay na 'yon na pumupunta lang tayo kapag trip natin." "I am happy, Torry! Hindi ko lang mapigilan na malungkot, dahil ang layo na natin sa kanya. I think, it's 4 to 5 hours away." I called him Torry and he called me Andang. That's our childhood name. "I know. I am sad as well. But as long as you are with me. I'm okay with it. You are my home, and I can't imagine myself living without you." Napatitig ako sa kanyang sinabi. My heart beat so fast! Sana lang ay hindi niya marinig. It sound so good! 'He can't imagine himself living without me?' "Ikaw din naman hindi ba? Don't tell me, you don't feel the same?" he asked me but his eyes were just straight on the road. "I feel the same way, Torry..." I said. "...more than you know," I whispered. I looked at him. Mukhang hindi naman niya narinig ang huli kong sinabi. "By the way, Andang. I've met a girl sa dating site. Yesterday lang kami nagkita sa personal. And guess what...?" He looked at me. Huminto siya dahil sa stoplight. "...she's very beautiful and nice. I think for once in my life, magseseryoso na ako," he continued. "Tss. Talaga lang, huh. Ilang beses mo na 'yang sinabi, noh! Pero ilang araw lang ibabalita mo sa akin na wala ka na ulit girlfriend. Kesyo nagsawa ka na." He drove when he noticed the stoplight na naka GO na. He laughed, "this is different na! Iba ang tama ko sa kanya. Hindi siya maarte. Masarap kausap, but at the same time... kalog." "Let's see. Malalaman natin after how many days," panunuya ko sa kanya. "Ipakikilala ko siya sa'yo. Someday! Promise! Ayusin lang muna natin ang condo unit. Nakakahiya naman na papuntahin ko siya na marami pang kalat." "Ayoko nang makarinig ng ungol, Torry! Binabalaan kita!" Tumawa ulit siya nang malakas, "yes po! Hindi na. Tatakpan ko na lang ang bibig niya if ever." Tumawa ako, ngunit ang sa totoo lang ay merong kirot sa aking puso. Kung pwede ko lang talaga sabihin sa kanya kung ano ang aking tunay na nararamdaman. Pero kahit naman masabi ko sa kanya ay wala ring mangyayari, dahil para kay Hector, I am just a friend, period. "Don't get jealous, Andang. Ikaw pa rin ang number one na pinakaimportanteng babae sa buhay ko." I smiled. 'Hanggang kelan?' Natatakot ako na isang araw, hindi mo na ako kailangan, na isang araw hindi na ako ang nasa unahan ng listahan mo. Walang kasiguraduhan. Pero kahit ganu'n pa man. Isa lang ang sigurado ako! Nandito lang ako lagi sa tabi mo. Hindi ako mawawala kailan man! Ako man o hindi ang mahalin mo.' "May binubulong ka? Lakasan mo kaya." Nagulat ako sa sinabi ni Hector. Hindi ko na ba talaga kayang itago ang aking nararamdaman at kusa na itong lumalabas sa aking bibig? "Wala talaga akong sinasabi." "Para kasing may 'Ssshhh' akong naririnig. Para kang sawa na puro Sssh ang naririnig." Tumawa na naman ito at nawiwili talaga siyang alaskahin ako. "Kung ako parang sawa. Ikaw parang aso. Umaalulong kapag may ka s*x," gumanti ako ng tawa. "Ibangga ko kaya itong sasakyan?" Lalo naman akong natawa sa kanyang reaksiyon. Siya ang nagsimula ngunit siya rin ang naunang maaasar.