“Hands up!” mahinang utos ni Matteo sa nakamaskara. Mabilis naman itong sumunod. Sa isang iglap rin, ang tali ng suot na roba ni Matteo ay nakatali na sa mga kamay ng salarin.
“Adelhine . . .” kuha nito sa atensyon niya.
Wala sa loob namang napatingin siya sa mukha ni Matteo, pagkuwa’y sa dalawang katawan na nakahandusay na pareho sa sahig.
“Adelhine, look at me,” utos nito na sinunod naman niya. Sa takot ay para siyang naging robot. “Hindi ito dapat na makita ni Hillary kaya kailangan ko ang tulong mo.”
Napatingin naman siya sa tinutukoy nito, pagkatapos ay lumunok at muling tumingin kay Matteo.
“A-ano’ng kailangan kong gawin?” tanong niyang hindi nawawala ang panginginig sa tinig.
“Do you have a belt?”
Tumango siya. “Nasa maleta ko.”
“Good. Give it to me.
Maingat siyang tumayo
