NAGMULAT ng mga mata si Sandrick mula sa pagkakatulog nang makarinig ng malalakas na kulog at kidlat sa paligid. Mabilis siyang bumangon nang maalala niya ang dalaga sa kabilang kubo. Siguradong takot na takot ito dahil sa biglaang pagdating ng malakas na bagyo.
“Dok!” hiyaw niya nang hindi niya ito nakita sa kubo.
Mabilis niyang kinuha ang flashlight sa kubo niya para hanapin ang dalaga sa isla. Sa pag-iikot niya ay halos mamaos na ang kaniyang lalamunan sa kakasigaw ng pangalan nito. Basang-basa na rin siya at giniginaw na ngunit hindi siya pwedeng magpatalo sa lamig hanggat hindi niya nahahanap ang dalaga.
Hindi niya mapapatawad ang kaniyang sarili kung mapapahamak ito.
“Doktora!” patuloy na hiyaw niya hanggang sa mamataan niya ang dalaga nang marinig niya ang sigaw nito kasabay ng
