DIRTY SECRET SERIES 1 | ANG BABAENG INAKALANG BAYARAN | SPG

Warning: Read at Your Own Risk! dahil ang kwentong ito ay naglalaman ng mga sensitibong senaryo na hindi angkop para sa mga bata. Pero kung mapilit ka edi go na! Basta ako ay nagbigay nang babala sainyooo! Thank you sa mga magbabasa ng akda ko! Third Person's Point of View Makati Luxury Bar is not just a bar for the wealthy; it is a fortress of sinners cloaked in gold and velvet. Every corner reeks of expensive tobacco, vintage cognac, and the scent of power that only those who no longer count their money can understand. Within this building, morality is an option, and every person has a corresponding price. In the middle of the VIP mezzanine, far from the noisy and chaotic crowd on the dance floor, Valerius Cavalcante sat. Nakasandal siya sa isang leather sofa, ang isang binti ay nakapatong sa maliit na lamesa, habang ang kanyang mahahabang daliri ay dahan-dahang nilalaro ang baso ng whiskey. Ang yelo sa loob nito ay tumatama sa kristal kaya lumilikha iyon ng banayad na tunog. “Valerius, you’ve been staring at that glass for twenty minutes. Are you here to drink or to sulk?” wika ni Marcus, ang kanyang business partner, habang may hawak na dalawang babae sa magkabilang braso. Hindi siya nilingon ni Valerius. Ang kanyang paningin ay nakapako sa babaeng kakapasok lang sa pintuan ng VIP lounge. “Who is she?” maikling tanong ni Valerius. Tumingin si Marcus sa itinuturo ng kaibigan. "Ah, her. That’s Odette Villareal. Fresh meat, according to the manager. Sabi-sabi ay gipit na gipit. She’s looking for a 'benefactor' tonight. High class, untainted, but desperate. Perfect for someone like you who hates easy targets." Pinagmasdan ni Valerius si Odette. Suot nito ang isang crimson silk dress na kulay pula kung saan kinomplementa nito ang kaputian ng kanyang balat. Ang bawat kurba ng kanyang katawan ay bumabakas sa manipis na tela, ngunit hindi iyon ang nakakuha ng atensyon ni Valerius. Ito ay ang paraan ng pagtayo ng dalaga ng tuwid, sopistikada, ngunit ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang mahigpit na nakahawak sa kanyang clutch bag. Desperate and beautiful, isip ni Valerius. Ang paborito kong kombinasyon. “Ayoko ang mga tingin mo na ‘yan, Valerius. Noong huling ganyan ka makatingin sa babae ay dalawang taon kang nalulong sa alak at trabaho,” “I find her alluring and sexy, iyon lamang at wala ng iba, kaya kung ano man ang iniisip mo ay huwag mo ng isipin,” malamig na tugon ni Valerius. “Pare, ang babaeng ‘yan ay kailangan ng pera at sa palagay ko ay hindi magandang ideya na galawin mo siya. Remember? Ang mga babaeng virgin ay daig pa ang mga linta kung dumikit matapos makasipsip ng kaunting dugo,” sabi ni Marcus bago hinalikan sa mga labi ang dalawang babaeng yapos niya. Hindi na muling nagsalita si Valerius, bagkus iniwan niya ang kaibigan at marahas na binuksan ang tatlong butones ng suot na puting polo. Napa-igting pa ang kanyang panga ng makitang napapaligiran na ang babae ng mga lalaki. Kaya naman hindi na nag-aksaya ng panahon si Valerius. Tumayo siya at naglakad patungo sa dalagang si Odette, ang bawat hakbang niya ay tila isang leon na papalapit sa kanyang biktima at handa nang lamunin ang masarap na putahe sa kanyang harapan. Nang makarating siya sa harap ni Odette, naramdaman niya ang pag-singhap ng dalaga. Hindi marahil inaasahan ang paglapit niya sa kanya. Tumingala si Odette. Sa unang pagkakataon, sinalubong niya ang mga matang kulay abo ni Valerius—mga matang tila kayang makita ang kanyang kaluluwa sa isang sulyap lang. “I heard you're looking for a way out of your problems, by the way my name is Valerius,” bungad ni Valerius. Walang paligoy-ligoy. Walang matatamis na salita. Nanlamig ang mga kamay ni Odette. Nandito siya dahil sa isang dahilan: ang kanyang kapatid ay nasa bingit ng kamatayan at kailangan ng limang milyong piso para sa operasyon ngayong gabi. Wala siyang ibang matatakbuhan. Ang dangal na iningatan niya ng dalawampu't dalawang taon ay tila isang mabigat na pasanin na kailangan na niyang bitawan para sa buhay ng taong mahal niya. “I’m looking for a loan,” matapang na sagot ni Odette, bagaman ang kanyang boses ay bahagyang pumiyok. Napatawa nang mahina si Valerius, isang tawang may amusement sa lakas ng loob ni Odette. “A loan? In a place like this? Huwag tayong maglokohan, Miss Villareal. Alam nating dalawa kung ano ang hinihingi mo, at alam mo rin kung ano ang kapalit.” “P-Paano mo nalaman ang pangalan ko?” “Kailangan ko pa bang sagutin ang tanong mo na ‘yan? I have my ways, kilala kita, alam ko ang problema mo at kung ano ang kailangan mo ngayon,” “I see, ikaw ang may ari ng bar na ito, tama ba?” nagbago na rin ang emosyon sa mga mata ni Odette. Dahil ang lalaking na sa harapan niya ay walang pinagkaiba sa ibang lalaki na katawan lamang niya ang habol ng mga ito. Hindi na dapat siya magulat pa dahil iyon naman ang dahilan kung bakit narito siya sa ganitong klasing lugar. Kailangan niya ng pera at kailangan nito ng babaeng mapagpaparausan. Kinuha ni Valerius ang kanyang platinum checkbook mula sa loob ng kanyang coat. Kumuha din siya ng isang mamahaling ballpen at mabilis na nagsulat roon. Inilapag niya ang tseke sa lamesa sa pagitan nila. Hindi muna agad nagsalita si Odette bagkus sinipat niya ang nakasulat roon at halos manlaki ang kanyang mga mata sa nakita. “Five million. In exchange for one night,” malamig na sabi ni Valerius. “Isang gabi na pagmamay-ari kita. Gagawin mo ang lahat ng sasabihin ko. Walang reklamo. Walang limitasyon." Tumingin si Odette sa tseke. Iyon ang halagang kailangan niya. Ang halaga ng buhay ng kapatid niya. Pero tiningnan niya rin ang lalaki—gwapo, mayaman, pero tila walang puso. Walang makitang emosyon sa mga mata nito si Odette, tila ba sanay na sanay kung bumili ng babae. "Isang gabi lang?" tanong ni Odette. "One night. After that, we’re strangers," sagot ni Valerius. Dahan-dahang iniabot ni Odette ang cheque sa ibabaw ng lamesa. Ang bawat milimetro ng paglapit ng kanyang daliri sa tseke ay tila isang kutsilyong sumasaksak sa kanyang dangal. Hindi niya maitago ang matinding kaba at takot dahil sa gabing ito kailangan niyang magpaka-puta alang-alang sa kapatid niyang nag-aagaw buhay ngayon sa hospital. Nang mahawakan niya ang papel, ay siyang pag-aalab ng mga mata ni Valerius dahil sa gabing iyon ay mapapa-sa-kanya ang babaeng kanina pa nagpapasikip ng pantalon niya. “Isang gabi lang, hindi ba?” pangkumpirma pa ni Odette. Mas lalong sumilay ang amusement sa labi ni Valerius at ang konting kislap ng pagnanasa sa mga mata habang diretsong nakatingin kay Odette. “Yes, just one night.” “Alright, your place, your choice,” sabi ni Odette. “Follow me,” utos ni Valerius bago ito tumayo at naglakad palabas ng bar. Hindi lumingon si Valerius habang tinatahak ang pribadong elevator ng Makati Bar Luxury. Dumaan sila sa likod ng bar kung saan na roon ang secret hotel ng mga taong gustong makipagtalik. Alam niyang nakasunod si Odette—dahil ang limang milyong pisong hawak nito ay ang kadenang magkakabit sa kanila ngayong gabi. Sa loob ng elevator, ang katahimikan ay tila isang lubid na sumasakal kay Odette. Ang tanging naririnig ay ang mahinang hum ng makina at ang marahas na t***k ng kanyang puso. Nang bumukas ang pinto ng hotel suit, bumungad ang isang silid na may simoy na nanggagaling sa aircon ang nagbigay ng matinding kilabot kay Odette. Halos floor-to-ceiling ang bintana, kitang-kita ang nagliliwanag na Makati skyline, ngunit para kay Odette, ito ay silid kung saan kailangan niyang ibenta ang katawan niya. Mas lalo siyang pinanlamigan ng katawan ng makita ang malaking kama at ang isiping dalawang lamang sila at may usapan. “Hubarin mo ang suot mo,” biglang utos ni Valerius habang tinatanggal ang kanyang relo at hinagis ito sa ibabaw ng glass table na naglikha ng malakas na tunog na siyang nagpapitlag kay Odette. “Ano? Ngayon na agad? Hindi ba pwedeng— mag-usap muna tayo?” Huminto si Valerius sa pagtanggal ng kanyang butones at hinarap ang dalaga. Ang kanyang mga mata ay tila nagliliyab sa ilalim ng dim lights. “Mag-usap? I didn’t pay five million pesos for a conversation, Odette. I paid for your body. I paid for your time. And most importantly, I paid for your submission.” “Hindi ako… hindi ako ganitong klase ng babae, Valerius,” nanginginig na sagot ni Odette, pilit na pinapanindigan ang natitirang piraso ng kanyang dangal. Isang mapait at nakakalokong tawa ang kumawala sa mga labi ni Valerius. Humakbang siya palapit hanggang sa maramdaman ni Odette ang init na nagmumula sa katawan nito. Hinawakan niya ang panga ng dalaga at pinilit itong pinatingala. “Then what kind of woman are you? Isang babaeng pumasok sa lungga ng mga makasalanan para magbenta ng sarili? Don’t give me that innocent look. It makes me want to break you even more,” madiin at puno ng poot na sabi ni Valerius. “Sa sandaling hinawakan mo ang tsekeng iyon, tinapos mo na ang karapatan mong tumanggi.” “Ginagawa ko lang ito dahil kailangan ko!” sigaw ni Odette, ang mga luha niya ay nagsisimula nang mamuo sa kanyang mga mata. “Kailangan ko ang pera para sa kapatid ko! Buhay ang nakataya rito!” “Lahat naman kayo, may kailangang iligtas,” bulong ni Valerius, ang kanyang mukha ay isang pulgada na lamang ang layo sa mukha ni Odette na hindi man lang naramdaman ni Odette na nakalapit na pala. “Ang kaibahan mo lang, ang mahal ng singil mo. Five million? That’s a king’s ransom for a night with a stranger. So, prove to me that you’re worth it. Show me why I shouldn’t regret signing that check.” “You’re a monster,” bulong ni Odette, ramdam nito ang panginginig ng sariling labi ng bigkasin ang katagang ‘yon. “I am a businessman, Odette. And tonight, you are my most expensive acquisition,” tugon ni Valerius bago marahas na idinikit ang kanyang mga labi sa leeg ng dalaga. Napaungol si Odette sa gulat at sakit lalo na ng kagatin nito ang leeg niya. Ang bawat halik ni Valerius ay marahas at puno ng gigil lalo na ng marahas nitong nilamas ang isa sa malalaking niyang dibdib. “Please… be gentle,” pagsusumamo ni Odette habang pilit na itinutulak ang matigas na dibdib ng lalaki. Sandaling humiwalay si Valerius kay Odette at sa sandaling tinitigan si Odette na may matinding pagnanasa sa kanyang mga mata, “Gentleness is for lovers, Odette. At sa gabing ito, wala tayong pagmamahalan. Ang meron lang tayo ay isang transaction. Now, get on the bed. Let me see what five million pesos truly buys.”  Wala nang nagawa si Odette kundi ang sumunod. Habang humihiga siya sa malambot na kama, ang tanging nasa isip niya ay ang mukha ng kanyang kapatid na nasa ospital. Pinikit niya ang kanyang mga mata nang mariin, hinayaan ang lalaking ito na angkinin at pagsawaan ang katawan niya.