MİSAL +18

7.YAŞAM VE ÖLÜM

Kendimi böylesi bir boşluğa kaybedişimi sorgulamıyordum, umursamazca hesap ettiğim şey, arkadaki arabanın benimle maytap geçercesine yavaşlayıp hızlanmasıydı.

Canı istiyor beni manevrasıyla arkasında bırakıyor canı istiyor yol veriyordu.

Tek bir manevrayla arabanın önüne atladığında, hızımı inatla düşürmemiştim, küçük bir frene baskısında ikimizde önümüzdeki falezden uçardık. Direksiyonu büyük bir korkuyla sımsıkı kavradım.

O kadar da aptal olmayacağını düşünerek milimler kalana denk yaklaştım ve amacım onu atlatmak olmadığını çılgın bir cesaretle gösterdim.

Son bir hamleyle tüm farlarını kapattığında babamın küfürlerini işitmek saçlarımı yolma isteği yaratıyordu.

Birkaç santimetreye yaklaştığımızda ikimiz de uçuruma uçacaktık.

Karanlıkta körebe oynuyorduk. Babam kadar alt ediciydi ve eminim babam bunu yeni idrak ediyordu. Önümdeki arabanın fren lambasına göre frene basıyor ve şimdilik düz otoyolda umarsızca mermi gibi geçiyordum.

Babama döndüğümde dudaklarımdan anlamsızca, "Bu adam gözünü karatmış!" cümlesi fırlamıştı. Babam geniş tavırlarındaydı, ama nutkunun kesildiğini arada görmek zor değildi. "Kendi canının bile bir değeri yok."



"Hangi ecdadını siktiğim lan bu?"

"Plakaya bak, arabanın plakası tanıdık mı?" Diye heyecanla plakayı görmek için karanlıkta ön cama eğildim. "16 SYR 582?" doruk hızla giden arabada, plakada yazanlar dans ediyordu.

Söyleyip söylememek arasında kararsızlıkla bakarken, gözleri büyüdü, "Sayer." Dedi adım gibi biliyorum tavrıyla. Gözlerini benden saklıyordu, konuşurken yola boş gözleriyle bakıyordu. "Bekir Sayer veya onun, ondan bundan olan çocuğudur."

Babamın ettiği hakareti eş zamanlı duymuşçasına frene yüklendi. Arabanın fren lambalarını gördüğüm anda, direksiyonu diğer şeride çevirsem de bir şeyler için geçti.

Arabasının yüksek hızdan frene atlayışı arabanın arka kısmını havaya dikmişti, gözlerim fal taşı gibi açılırken saliseler içinde çıkış yolu bulmak, imkânsızdı. Dalga dalga iki arabanın birbirine karışan lastik ve fren sesleri, babamın, "Gazdan ayağını çek!" bağrışıyla daha da kördüğüm halinde gürleşmişti.

Gecenin sessizliğine kasırga vuruyordu; çarpışmadan yayılan metalik sesler uğulduyordu. Arabanın kontrolünü tamamen kaybetmeden önce direksiyonu son gücümle diğer şeride kırdım ama artık çok geç olduğunu biliyordum.

Kafamın dik kalamayacak şekilde arabanın kendisini kaybettiğini ve bariyerden yan bariyere zıpladığını çarpışma seslerinden duyuyordum. Diğer arabanın da karambole girdiği aşikârdı.

Sesler acıydı, geceye ihanetti. Boşluktaydım ve şimdi de fiziksel boşluğa düşmüştüm. Savruluyordum, her yerde, her şekilde. Alnım direksiyona çarpıyordu, acı eşiğim sınanıyordu ve ruhumun boşluktan yere çakılışı, duygularımı on parçaya ayırmıştı.

"Baba!" Diye canhıraş bir sesle boşlukta ona seslendim.

Camın aniden patladığını gördüğüm an büyük tiz bir çığlık boğazımdan fırladı, gözlerimi kapatıp suratımı omzuma çevirdim ancak anında hissettiğim içeri giren sert rüzgârla savrulan keskin cam parçalarının acısı kaçınılmazdı. Kum gibi olmuş cam parçalarıyla bedenime savruldu.

Hava yastığı hemen o an patladı; saniyesinde şişerken bedenimin savrulma şiddeti azaldı.

Babam kemerini bağlatmamıştı, acı sirenler ruhumda silsilendi. Bir annenin kanatlarının altına alışı gibi, onun koltuğu üzerine attım kollarımı. Onu tuttum, beni tuttu; bir kolunu belime sıkıca bağlarken diğer kolu, el frenini kavradı.

Ölümün piminin çektiğini farkındaydı, son nefesini alırcasına gürültülü soluk aldı, araba bariyerlerle aldığı darbelerle dönüyordu ve babam, parmaklarım etine geçercesine sıkılıyken, ihtiyatla el frenini yukarı çekti.

Şüphe etmedi, ölümden ve yaşamdan. Şanstan ve kaderden. Benden ve ondan.

Ya bu araba taklalar atacaktı, düşmanının tüküreceği cesetlere tabut olacaktı ya da bu araba düşmanının önünde öylece duracaktı.

Bir tabutta iki beden olacaktı: küçük kıza sarılı babası ve babasına siper küçük kız çocuğu.

Fakat bizim mezarımız: geçmişimizdi. O geçmişte ölürüz sandım. Ölmedik.

O geçmişte yaşarız sandım. Yaşayamadık.

*

Bölüm Sonu.

Düşüncelerinizi satır arası yorumlar da yazmayı unutmayın.

*Sena'nın karakteri ve dışa yansıttığı imaj hakkında ne düşünüyorsunuz?