Amara POV – Continuation
Pagkatapos ng office hours, halos manghina na ako sa pagod. Gusto ko na lang umuwi, maligo, at humiga nang tahimik. Pero syempre, hindi uso ang “tahimik” pag may Damon Marcellus sa buhay mo—kung buhay pa nga akong matatawag.
Lumapit si Robert, ang bodyguard ni Damon, at iniabot sa akin ang phone niya.
“Miss Amara, si Sir Damon po…” sabi niya.
Ay. Diyos ko. Eto na naman.
Kinuha ko ang phone, pero hindi ko maitago ang pag-irap ko habang inaabot iyon sa tenga ko.
“Amara.”
Diretso agad ang boses niya. Walang intro, walang hi, walang pagkainosente.
Tipong ako ang may-ari ng oras mo, ganun ang dating.
“Makinig ka,” tuloy niya, habang napapailing na ako.
“Sa condo muna tayo uuwi. May aayusin pa ako.”
Oo nga. Alam ko na yan, bulong ko sa isip.
Mga business riva
