Instgram:gecegunesi06
Toz bulutlarının son titreşimleri sönüp gece tamamen uyandığında, Araf ve Meva sessizce yürümeye devam ettiler.
Patlamanın yankısı hâlâ toprağın altında dolaşıyordu ama ikisinin de zihninde başka bir gürültü vardı
Birbirlerinin sesi. Birbirlerinin nefesi. Birbirlerinin farkına varışları.
Araf’ın karanlık sınırı artık karşılardaydı.
Gökyüzü griydi ay, soluk bir çizgi gibi iki dünyanın birleştiği çizgiye vuruyordu.
Meva, derin bir nefes aldı. “Burası burası senin krallığının başlangıcı mı?”
Araf başını eğdi, bakışlarını hemen kaçırmadan.
“Sınır,” dedi. “Buradan sonrası benim topraklarım.”
Yolun sonunda, gölgelerin kıvrıldığı ağır kapının önünde durdular.
Taş duvarlardan yükselen fısıldaşmalar, Meva’nın kulağına yabancı bir dil gibi ulaşıyordu kesik, anlaşılm
