Instgram:gecegunesi06
Araf’ın dudakları Meva’nınkinden ayrıldığı anda oda bir anlığına nefesini tuttu.
Meva yerinde kalmıştı; dizlerinin bağı çözülmüş, dudaklarında hâlâ Araf’ın sıcaklığı duruyordu. Kalbi göğsünde dar bir kafese sığmamaya çalışır gibi çırpınıyordu. Araf’ın beline bıraktığı elinin izi yok olmuştu ama bıraktığı sıcaklık teninde hâlâ yanıyordu.
Araf bir adım geri çekildi.
Omuzları sertleşmiş, nefesi ağırlaşmıştı; sanki kendisini tutabilmek için karanlıkla pazarlık yapıyordu. Yanaklarında taşan hararet, gözlerinin kenarında koyulaşan gölge öfke değildi bu; kendine dönük bir fren, içgüdülerine zorla vurulan bir zincirdi.
Beyaz odanın ışığı ikisini de daha soluk gösteriyor, aralarındaki sıcaklığı saklayamıyordu.
Araf’ın gölgesi duvara keskin bir çizgi gibi vururken Meva’nı
