"Nakahanda na ang pagkain, Lena. Pasensya na kung medyo natagalan ako," mahinang sabi ni Elvira sa may pintuan.
Sigurado siya na gutom na gutom na si Lena dahil pasado alas dose na ng tanghali. Kung bakit ba kinapitan siya ng matinding kamalasan sa araw na iyon dahil naubusan pa ng gas ang kalan. Malayo-malayo ang mansyon mula sa bayan kaya wala siyang ibang pagpipilian kundi hintayin na lamang ang delivery. Napapa-isip siya kung paano nakakatagal sina Uno at Lena na manirahan sa ganoong klaseng lugar na malayo sa sibilisasyon.
"Lena, lumabas ka na riyan at kakain na."
Naka-ilang tawag na si Elvira ngunit hindi siya pinagbubuksan ni Lena ng pinto. Bigla siyang kinabahan sa hindi malamang dahilan. Pinihit niya ang seradura. Nanlaki ang mga mata niya dahil wala roon si Lena. Hinanap n
