ang kuya kong strikto

chapter 12

JACOB POV

Nang makarating sa bahay ay kinarga ko ulit ito papasok sa kwarto niya‚ dahan dahan ko itong hiniga sa kama niya.

Inalis ko ang suot nitong sandal pagkatapos ay kinumutan at inayos ang higa niya.

Inalis ko ang ilang hibla ng buhok nito na nasa mukha niya at nilagay sa gilid ng tainga niya.

I pinched her nose na ikina ungot nito.

“hmm!”

“napaka pasaway mo talaga ilang beses ko nang sinabi na wag kang pupunta sa bar but you still did, kung hindi pa pumunta si ate tin dito sa kwarto mo para hatidan ka ng makakain hindi pa namin malalaman na lumabas ka ng bahay” - panenermon ko sa kanya kahit na alam kong hindi siya sasagot dahil mahimbing na itong natutulog sleeping pills siguro ang nilagay ng lalaking yun sa inumin niya.

kung hindi ako pumunta baka kung ano nang masama ang ginawa sakanya ng lalaking yon.

“your so important to me‚ kaya ayaw kong may ka-away ka” hinahaplos ko ang makinis na mukha nito. “kaya lang may pagka pasaway ka talaga” natatawang sambit ko habang napapa iling.

“good night my silly Girl sleep tight” hinalikan ko ang noo nito, pero napalaki ang mata ko ng bigla ako nitong yakapin‚ i feel her breath on my neck, hanggang sa naramdaman ko nalang na kinagat nito ang leeg ko na ikinapikit ko dahil sa sakit.

May lahi ba itong pambira na hindi ko alam. inalis din kaagad nito ang bibig niya sa leeg ko pero nakayakap parin siya.

Dahan dahan kong inalis ang kamay niya sa leeg ko para hindi ito magising baka na nanaginip siya na kumakain ng fried chicken kaya kinagat niya ang leeg ko.

Napahawak nalang ako sa leeg ko na kinagat niya.

“i hate you kuya jacob!” biglang saad nito kaya napatingin ako sakanya‚ nakapikit parin ang mga mata nito she's sleeping talking. She really hate me.

“i really hate you! Palagi nalang siya ang kinakampihan mo kahit na siya naman ang may kasalanan” may hinanakit na sambit nito‚ nakita kong may tumulong luha sa gilid ng mga mata nito‚ i really feel guilt ganon na ba ako kasama? Wala naman akong kinakampihan sa kanilang dalawa.

Pinunasan ko ang luha nito gamit ang mga palad ko, pero natigil ako dahil hinawakan nito ang kamay ko at nilapat sa pisnge niya.

Naririnig ko ang bawat pag hikbi nito.

“i'm sorry if you really feel that‚ wala akong kinakampihan sa inyo okay ang gusto ko lang talaga na magkasundo kayo ni martha‚ don't worry hindi ko na hahayaan na mag away pa kayo o awayin ka niya dahil sa oras na Makita kong inaaway kapa niya ako na mismo ang magpapa-alis sakanya”- mahabang sambit ko sakanya habang nanatili paring hawak nito ang kamay ko.

Hindi ko na itong narinig pang mag salita kaya hinayaan ko muna ang kamay ko na hawak nito umupo nalang ako sa side ng kama niya at sumandal sa headboard.

Hindi ko alam na nasasaktan ko na pala siya dahil lang sa away nila ni martha‚ pasaway siya at mataray but deep inside she's a soft hearted person.