“Kocanızı en son ne zaman görmüştünüz?” dedi Ada Adli Tıpın önünde bekleyen acılı kadına.
Kadının gözleri ağlamaktan kan çanağına dönmüş sesi de kısılmıştı. Üstüne üstlük cenazeyi de hemen alamıyorlardı. Olayın cinayet çıkması bütün seyri değiştirmişti. Şimdi her şeyi baştan incelemeleri gerekiyordu. Bu da uykusuz Ada için ölüm gibi bir şeydi.
“Kızım bunu size daha önce de anlattım.” dedi sesi kısılmış bir şekilde. “En son birlikte kahvaltı yaptık. Sonra onu tamirhaneye gönderdim. Bir daha da eve gelmedi. Şimdi ise…”
Kadın tekrar ağlamaya başladı. Ayşe Kaya, elli sekiz yaşındaydı. Ev hanımıydı ve iki tane çocuğu vardı. Çocuklarından büyük olanı yirmi iki yaşındaydı. Okulu yeni bitmiş, askeri ücretli bir işte çalışıyordu. Yakın zamanda da askere gidecekti. Nişanlısı ile evlilik hazırlı
