Kabanata 1
1194 Words
“Maligayang pagdating, senyorito,” nakangiting bati ng katiwala niya sa bahay.
Tinanguhan niya lang ito.
“Hinanda ko na ang inumin mo, bagong piga at mas makatas pa sa akin. Maraming bitamina pero mas masustansiya pa rin ako,” sambit nito at kinindatan pa siya.
Napakunot noo naman si Niccolo at ininom na ‘yon.
“What is that taste?” tanong niya nang malasahan ang kakaibang lasa ng juice.
“Ay katas ko po ‘yan. Bagong piga mula sa s**o ko,” sagot nito at kikindat pa sana ulit nang ilabas ni Niccolo ang baril niya. Kaagad na alanganin naman itong napangiti.
“Bebang…” he warned.
“Ito naman masiyado po kayong hot. Relax senyorito, cool down your down there. Hindi ko po kakayanin ang nakakapasong titig mo na ‘yan. Nanginginig ang tuhord ko,” sagot niya at napahawak pa sa ulo niya.
Ginalaw ni Niccolo ang gatilyo ng baril kaya napaayos ng tayo si Bebang.
“Freshly harvested from your farm, senyorito. Gatas ng A5 wagyu mong baka. Medyo may after taste ‘yan pero mas nutritious dahil may calcium na lalong magpapatigas sa iyong bu—“
Kumunot ang noo ni Niccolo nang siplatan ng matanda ang gitna niya.
“Continue,” aniya rito.
“Magpapatigas sa iyong buto po. Ene be eneesep neye?” aniya at namimilipit pa ang bibig.
Umiling na lamang si Niccolo. Hindi niya rin alam kung bakit habang tumatagal eh lumalala itong kasambahay niya. Hinubad niya ang kaniyang coat kaya mabilis na napatalikod si Bebang.
“Bebang?” tawag niya rito.
“Senyorito, alam kong init na init na kayo pero hindi pa po ako ready. Huwag niyo naman po akong gulatin ng ganito. Kahit na forty-five na ako ay virgin pa po ako. Hindi ko po kakayanin ang kargada niyo,” aniya at kagat-kagat pa ang kaniyang labi.
Napapikit na lamang si Niccolo. Kung hindi pa siya sanay sa delusions ng matanda ay baka kanina niya pa ito nabaril.
“Maghuhubad na rin po ba ako?” tanong nito at nilingon siya. Kulang na lang eh baliin niya ang leeg ni Bebang sa inis.
“May sasabihin ako sa ‘yo,” aniya rito.
Napahawak naman ang matanda sa dibdib niya.
“A-Ano po ‘yon?”
Itinaas ni Niccolo ang baril.
“Alam mo ba kung ilang buhay na ang kinuha ng baril na ‘to?” tanong niya sa matanda.
“S-Senyorito, hindi niyo naman ako kailangang gamitan niyan eh. Sabihin niyo lang na tumihaya ako gagawin ko kaagad. Kahit pa ubosin natin sa isang gabi ang kama sutra positions kaya ko. Hindi ako kailangang takutin sa baril,” aniya at tila kinikilig pa.
Napapikit si Niccolo at nginitian siya.
“Saan mo gustong tamaan? Sa noo mo? Sa leeg? O sa dibdib?” tanong ni Niccolo sa kaniya.
“Kayo naman, joke lang ‘yon. Maghuhugas pa po ako ng mga plato. Bahala ka na po sa buhay mo. Taragis na santulang ito,” nagmamadaling sambit niya at mabilis na tumakbo papunta sa kusina.
Napaupo siya sa couch saka napahilot sa kaniyang sentido.
“This old hag!” reklamo niya at humiga sa couch saka napangiti nang maalala ang mukha ng babae kanina.
“Lhev…” usal niya.
Something twitched kaya napamura siya.
“Damn it!”
He was so turned on. Just by imagining her face kayang-kaya nitong baliwin ang utak niya. Hindi pa rin maalis-alis ang kakaibang amoy nito kanina.
“Senyorito, kakainin niyo na po ba ako?” tanong ni Bebang nang lumabas ito ng kusina.
Napahawak si Nicco sa sentido niya at mukhang mapapatay na niya ito any second now.
“Jas kidding po,” anito at ngumisi. Kitang-kita ang napakaputi nitong ngipin. Mukhang nagpa-veneers.
“Kumain na po ba kayo?” usisa nito.
“Yea,” tipid niyang sagot. Lalong sumasakit ng ulo niya kapag kausap ito.
Umupo ito sa kabilang sofa saka nagsalita na naman. Niccolo can feel his patience running out.
“Mukhang malalim ang iniisip niyo ah. The water is deep, but my whole is deeper, senyorito,” seryosong wika nito.
Niccolo was too stunned to speak.
“What the hell are you saying?” untag niya rito.
Umayos sa pagkakaupo niya si Bebang saka tinuck-in ang buhok sa likod ng kaniyang taenga.
“Ang ibig ko pong sabihin, malalim man ang ruver, mas malalim ako. Mas malalim akong umunawa. Simple English, senyorito. You no comprehension ha,” anito.
Niccolo sighed and closed his eyes.
“Talk to me, senyorito. I will walk the talk,” sambit pa nito.
“Actually, I saw a woman at Faranelli’s house. Kaibigan ni, Isabella,” umpisa niya.
“Ano? Naku! Senyorito, stop ka na riyan. You know that Isabella is demonyita. Anak ni hudas at walang puwang sa mundo ng mga taong mababait. Klaro pa sa balintataw ko ang ginawa niya sa ‘kin. Nakakapunyeta ang babaeng yaon,” reklamo niya at napabusangot.
“But she’s different, Lhev looks so innocent,” aniya.
“Lhev?” tanong ni Bebang.
“Do you know her?”
Napaisip naman si Bebang.
“Sandali,” aniya at napaturo pa sa itaas.
Kaagad na napangiti naman si Niccolo. Halata ang saya sa mukha nito.
“What?” asik niya rito.
“Hindi eh, hindi ko pa siya nakikita. Gusto niyo po ba siya?” usisa ni Bebang.
Niccolo swallowed hard.
“No, I was just intoxicated with her smell. Pakiramdam ko may bagong kumakatok sa buhay ko,” sagot niya rito.
“Putragis ka naman eh. Kung amoy lang, sana sininghot mo na lang ako nang buo. Huwag mo na idamay ang inosenting babae sa kabaliwan mo, senyorito. Kawawa naman. Saka madadamay ako kung sakaling magalit si Isabella at kaibigan niya pala ‘yan,” wika ni Bebang.
Kumunot naman ang noo ni Niccolo.
“What do you take me for, Bebang? Why should I be scared of Isabella’s anger? Mukha ba akong takot kahit kanino? Am I a douchebag? A turd?” galit niyang sambit.
Kalmado ang boses niya pero sobrang lamig at kababakasan ang galit sa mga mata. Umayos naman sa pagkakaupo niya si Bebang.
“I heard she’s looking for another work. Ayusin mo ang lahat. Coordinate with my assistant, make sure na sa akin siya mapupunta. She will work for me, understand? Dahil kung hindi I’ll skin and burn you alive,” matigas niyang saad saka tumayo na at saka umalis.
Naiwan naman si Bebang na hindi alam ang gagawin. Pero nang maisip si Loreto ay kaagad na napahiga sa sofa.
“Oh! Aking, Loreto! Hintayin mo ako. Miss ko na ang t**i mo, sa bulelat kong parang binagyo. Hintayin mo ang sarap, na sa akin mo lang malalasap. Buhay ko ma’y ibibigay, basta sa kadiyot mo pagkatapos ako’y didighay. Sarap, sarap, sarap! Hintayin mo ako Loreto darling, my boo, my only one,” aniya habang humahagikhik.
“Kay tagal kong hinintay ang pagkakataong ito. Kung sino ka mang jatot sa paligid nitong mansiyon na tumutulong sa akin, aba’y good job sa ‘yo.”
Nakangiting pumanhik na siya sa kaniyang kwarto at naghanap ng kaniyang isusuot bukas sa pagkikita nila ni Loreto.
- Writer
