Infernus : The Devil Has Risen

Chapter 3

I DIDN'T twice to go out of my comfort and started to look for Morana. Sapat na ang limang taon upang siya ay aking muling mahanap at makasama. Kaya naman inayos ko ang aking sarili sapagkat hindi ko napahalagahan ang sarili ko simila nang siya ay maglaho na lamang bigla.

As I was staring at the mirror, the images that I saw keeps on lingering inside my head. The fresh blood that was flowing out of her body, her eyes that was screaming for help, and the weak expression on her face makes me feel so horrified. It's agonizing to see Morana like that.

Inalis ko ang aking tingin sa salamin at huminga ng malalim. Hindi ko kakayanin na hanapin mag-isa si Morana, kakailanganin ko ng tulong. Jabez' face suddenly popped up in my mind. Agad na nagkaroon ako ng pag-asa. Kahit na hindi kami masyadong magkalapit ng tunay kong ama ay tiyak akong matutulungan niya ako dahil sa kanyang kakayahan.

Jabez can track anyone; it may be demons or humans. Kaya nga niya ako nahanap. Subali't saan ko naman mahahagilap ang aking ama? Ilang araw ko na rin hindi nararamdaman ang kanyang presensya, bigla siyang naglaho at wala akong ni katiting na idea kung saang lupalop siya ng daigdig ngayon.

Dinampot ko ang susi ng aking sasakyan, a brand new McLaren that was given to me by my foster mother who has been living in another country. Nagtaka nga ako kung bakit bigla na lamang siyang nagparamdam makalipas ang ilang dekada. Napailing ako, hindi na iyon mahalaga.

I teleported inside my car and heaved a deep sigh before inserting the key to start the engine. Nang mapatingin ako sa rearview mirror ay lumabas muli ang imahe ni Morana. Nakakulong siya sa isang malaking hawla, pilit niya itong sinisira ngunit dahil mahina ang katawan niya ay pahirapan pa na iangat ang kanyang braso. Sigaw siya nang sigaw habang tumutulo ang luha sa mga mata niya.

My eyes shut tightly, no matter how much I miss her, I do not want to see her in pain. Kinuyom ko ang aking mga palad saka sinuntok ang salamin. Hindi ako gumalaw nang bumaon sa aking kamay ang basag na salamin, tinitigan ko lamang ang aking kamay na nagdurugo. Subali't imbes na masaktan ay nakaramdam ako ng tuwa, sapagkat nasaksihan ko kung paano unti-unting natunaw ang salamin at kusang naghilom ang sugat ko.

Of course, my body will immediately regenerate even when it's cut off. That is one of my unique ability as an evil. Sinimulan ko ang pagmamaneho at kung saan-saan ako napadpad.

Kailangan kong mahanap si Jabez at Morana. Mas lalo kong binilisan ang pagmamaneho subali't agad din na napatigil dahil sa biglang pagsulpot ng bata sa gitna ng kalye. Mabuti na lamang at agad kong nahinto ang sasakyan, dahil kung hindi ay tiyak kong masasagasaan ang bata.

Maybe the little girl was shocked that is why she wasn't moving. Bumaba ako sa aking sasakyan saka siya nilapitan. Nakatabon ang mahaba niyang buhok sa kanyang mukha kaya hindi ko makita ang kanyang itsura. Lumuhod ako sa harapan niya saka ngumiti ng matamis.

"Hey, kiddo. Are ypu okay? Did I scare you?" malumanay kong tanong bago itaas ang aking kanang kamay at hawiin ang buhok na nakatabing sa kanyang mukha.

Ganoon na lamang ang gulat ko nang makita ang duguan niyang noo at ang kulay itim niyang mata.

The little girl smiled creepily at me. I clicked my tongue before flicking her forehead.

"Get out of that body, it wasn't yours," malamig kong sabi. But instead of doing what I said, the girl laughed. She was possessed by an evil spirit. Inikot ko ang aking tingin sa paligid bago ilabas ang aking pakpak at marahang tumayo upang takutin ang masamang espirito na nasa loob ng kanyang katawan. Ngunit mas lalo lang na lumakas ang kanyang paghalakhak.

"You won't like it when I'm mad," I said in soft tone, just enough for her to hear me. I flapped my wings to create a force that made her angry because her body was lifted on the ground and she couldn't move.

A shrieking sound interrupted the serenity of this place.

Kung kailan na nagmamadali ako ay saka pa may biglang umistorbo. Bakit ba hindi na lang manahimik ang mga masasamang espirito.

She keeps on shouting which made me glare at her for a full minute. Tinikom niya ang kanyang bibig kaya akala ko'y mananahimik na siya subali't bigla na lamang siyang natawa. Pinagaspas ko ng malakas ang aking pakpak hanggang sa magsimula nanaman siyang sumigaw. Natigil lang kaming dalawa nang may pulang liwanag na dumaan sa kanyang likuran.

I saw the fear in her eyes as she shut her mouth tightly. She began to panic while trying to get away from the force that I made.

"Let me go. I don't want to see him! He'll kill me!"

"Why would I kill you, Cassandra? You must go back to the underworld."

Panandalian akong natulala nang marinig ang tinig na nagmumula sa pulang ilaw. He sounded like my father Jabez. Sabi ko na nga ba't hindi niya ako matitiis. Magpaparamdam muli siya sa akin. Subali't ganoon na lang ang gulat ko nang unti-unting magbago ang pulang ilaw. The light transformed into a man, a man who wears a pair of black tuxedo. He has a black cat that was sleeping peacefully on his shoulder.

"Don't kill me, Sythe. I beg you, please... do not cease my existence."

Nagkibit balikat ang lalaki kaya nagising ang pusa na nasa kanyang balikat. Sa ikalawang pagkakataon ay nagulat ako dahil tumalon ang pusa patungo sa katawan ng babae at kinalmot ang kanyang leeg hanggang sa magdugo ito. Sigaw nang sigaw ang babae habang humihingi ng tulong at nagmamakaawang nakatitig sa akin. I removed the force that I made but she was still floating in the air.

The scratches in her neck glowed and she just exploded. Pinalibot ko ang aking pakpak sa aking sarili upang hindi ako matalsikan ng abo, sapagkat hindi ko nais na sundan ako ng kanyang espíritu.

"Huwag kang mag-alala, hindi na siya muling mabubuhay pa," sabi ng lalaki.

Tinago ko ang aking pakpak saka nakipagtitigan sa kanya. Bigla na lamang siyang ngumiti na ikinagulat ko.

"My name's Sythe. You can call my name if you need some help." Bigla na lamang niya akong tinalikuran matapos niya magsalita. Lumapit siya sa katawan ng batang babae at maingat na binuhat.

"Ako nga pala si—"

"Cessair, Jabez' son. I know you. I've been watching you from afar. Nice meeting you." He smirked at me before vanishing which made me confused.

COZBI...

Cozbi, I need help. Save me!

Napabalikwas ako ng bangon dahil muli kong napanaginipan si Morana. Mas lalong lumala ang kanyang lagay. I couldn't recognize her because she lost so much weight. Namumutla ang kanyang balat at nangingitim ang ilalim ng kanyang mga mata. Kailangan ko siyang iligtas, subali't paano ko magagawa kung ang sarili ko mismo ay hindi ko matulungan.

Lumipas na ang ilang araw ngunit narito pa rin ako sa Ahyme. Mas lalong nagiging mainit ang buong kapaligiran at halos hindi na umiihip ang hangin. Hindi rin ako nakakainom ng tubig ngunit hindi ko iyon inalintana, sapagkat nagagawan ko ng paraan upang maibsan ang aking pagkauhaw.

Nakahanap ako ng halaman na nabubuhay sa disyerto, iyon ang pinagkukunan ko ng tubig na maiinom.

Napalunok ako nang dalawang beses at dinilaan ang aking labi saka inisip na ako'y narito upang magbakasyon nang sa gayon ay hindi ko maalala na ako'y nagugutom at nauuhaw. Subali't hindi ko talaga kaya, kapag nagtagal pa ako rito nang ilang araw ay tiyak na mamamatay ako.

Humiga ako sa mainit na buhangin saka tiningnan ang bughaw na kalangitan. Tinaas ko ang aking palad saka muling ginamit ang aking kapangyarihan ngunit nadismaya lang ako. Tila may pwersa na siyang pumipigil sa akin na makaalis sa lugar na ito.

Pilit ko rin inaalala kung ano talaga ang nangyari bago ako mapadpad dito. Subali't isa lang ang aking natitiyak, may nagtatangkang pumaslang sa'kin.

I CONCEALED myself as I watch him from a distance. Hindi pa rin humuhupa ang galit ko kay Cozbi dahil sa ginawa niyang pagtapak sa Sehnos Realm na aking pinakamamahal. That place is my safe haven, and I don't want anyone to enter that place... aksidente man o sinadya.

Cozbi look so lost while staring at the sky, he was still trying to use his power and here I am, blocking his energy. Ahyme is also a sacred place and just like Sehnos Realm, hindi maaaring gamitin ang kapangyarihan dahil mas mapapabilis ang iyong pagkamatay.

The only way to get out of these places are the portals, na mabubuksan lang sa kapag nasa malayo.

Humugot ako ng malalim na hininga bago kunin ang espada na nasa aking likuran at tinapon iyon patungo sa kanyang direksyon. Matalas pa rin ang pakiramdam ni Cozbi sapagkat nagawa niyang makailag bago pa man bumaon ang espada sa kanyang likod.

Napangiti na lamang ako ng mapait at nagpasyang umalis bago pa may makaalam na narito ako.