CHAPTER 17
1015 Words
Jema Point of View
It's friday so I need to wake up early because I have a training. Pero hindi dahil 'don kaya nagising ako, nagising ako kasi may nagdo-door bell.
Tang*na, sino kaya 'to?
Pag ito si Mafe talaga, sasapakin ko.
"Si——DEANNA?!!"
"Oh gosh, f**k!" She hugged me immediately. "Why don't you wear a bra?"
Dahil sa narinig ko ay parang napunta sa mukha ko lahat ng dugo ko. Tang*na! Nakalimutan ko.
"Argh!" I pushed her at tinakip ang dalawang kamay ko sa aking dibdib. "Why are you here, Ms. Wong?"
"I came here because you do not answer my call."
"At bakit ko naman sasagutin ang tawag mo? Aber!" I raised my eyebrow.
"Dahil manliligaw mo ko." May nilabas ito galing sa likod niya. "Flowers for you."
Fuck! Itong bata na 'to ang hilig magpakilig——este mam-bwiset pala.
HAHAHAHAH
"At sino nagsabi na magpapaligaw ako sa'yo?"
"Tulad ng sabi ko nung nakaraan, hindi ko kailangan ng permission mula sa'yo. Pag gusto ko, gagawin ko talaga." She said and smirked.
Yieee!
Tangena!
Ayan na naman yung ngisi niyang napaka-hot.
Nabalik lang ako sa aking sarili nang umubo siya. "Bahala ka diyan." Tatalikod na ko nang hawakan niya ko sa braso.
"Wait, tanggapin mo muna 'tong food na dala ko at flowers para sa'yo."
I sighed. "Sumunod ka sa'kin." Naglakad na ko papasok.
Pasipol-sipol naman ito na sumunod sa'kin. "Where are you going?"
"Sa kwarto, mag-aayos lang ako. Wait for me."
Nagmadali akong mag-ayos, naligo na rin ako. Sa totoo lang matagal ako maligo pero dahil andyan si Deanna ay binilisan ko.
Kakahiya eh. HAHAHAHA
"Dea—ma, pa?!" My jaw is
"Good morning, ate. Hindi mo naman sinabi na andyan pala si ate Deanna." Mafe said and winked at me.
"Magandang umaga, Jema. Hindi mo naman nabanggit sa'min ng mama mo na may bisita ka pala ngayon, manliligaw mo pa."
I looked at Deanna, napakamot siya sa batok niya kaya nilakihan ko siya ng mata. "Ma . . Pa, di niyo 'man lang sinabi sa'kin na bibisita pala kayo."
"Mamaya na ang kwentuhan, mag-umagahan muna tayo. Mukhang gutom na ang future jowa ng anak ko." Natatawang sabi ni mama.
At sa araw na ito ay dalawang beses na ko namumula dahil kay Deanna. Potek!
Nakakahiya ka, maaaaa!!!
Uupo sana ako sa tabi ni Mafe ngunit tinulak niya ko. "Dapat dun ka sa tabi ni ate Deanna." Napairap nalang ako at doon nga umupo.
Nagsimula na kami kumain ng almusal na niluto ni mama.
Deanna Point of View
Nagulat ako nang biglang may nag-door bell habang naliligo si Jema. Minabuti ko itong buksan at biglang kumabog ang aking dibdib.
My god! My gulay!
"Hija, sino ka? Kaibigan kaba ng anak ko?"
Wews, bigla akong pinagpawisan.
"Naku ma, siya 'yung setter ng ateneo. Fan niya ko, ma." Sabi ni Mafe, kapatid ni Jema.
"Uhm . . Magandang umaga po sa inyo, manliligaw po ako ni Jema."
"Manliligaw ka ng anak ko?"
Bigla akong nakaramdam ng takot dahil sa boses ng papa ni Jema. Jusko! Kakatakot, gusto ko na umuwi.
Mommy!!!
"Pa naman, baka matakot si ate Deanna sa'yo."
"Pasok po kayo." I said.
Pinapasok ko sila at sumunod din ako, naupo ako sa solo sofa. "Ikaw 'yung pumalit pala kay Morado."
"Yes, sir."
"Isa akong coach ng volleyball player."
"Alam ko po, sir. Nai-kwento po sa'kin ni Jema." I said while smiling.
Wews, i need to smile kahit kinakabahan ako.
^ Fast Forward ^
Tahimik kaming lahat kumakain nang biglang magsalita ang papa ni Jema. "Taga saan ka, Deanna?"
Tumigil ako sa pag-subo at tumingin sa papa ni Jema. "I'm from cebu po."
"Half Chinese ka?"
"Pa naman, hindi ba halata sa surname niya?" Biro ni Mafe sa papa niya.
"Maria Fe, wag ka nga nakiki-epal sa kanila." Jema said.
Lihim naman akong napangisi ngunit matalas ang mata niya, nakita niya ang ngisi ko kaya pa-simple niyang kinurot ang tagiliran ko.
"Aw . ."
"Bakit? Anong nangyari?" Tanong ng mama ni Jema.
Ngumiti naman ako habang nakahawak sa aking baywang. "Wala po, may langgam lang. Hehehe!"
"Anong trabaho ng magulang mo, Deanna?"
"My dad is business man and my mom is a doctor."
"Wow, edi mayaman ka?" Mafe said.
"Dad and mom ko lang." I smiled at sumubo.
"Ah . . Alam mo naman kung anong meron kaming buhay, 'di ba? Lupa lang ang anak ko habang ikaw ay langit."
"Oo nga, hindi naman sa ayaw namin sayo pero parang hindi kayo bagay ng anak ko." Her mom said.
Napangiti naman ako. "Don't worry po hindi katulad ng ibang mayaman ang magulang ko, sa amin po hindi required na Chinese ang maging kasintahan namin o mayaman. Isa pa po wala po 'yun sa katayuan sa buhay, hindi naman po hadlang 'yun. Pwede naman kami mag payaman ng sabay."
"Nice speech, ate Deanna." Sabi ni Mafe at pumalakpak pa.
"Hm . . I like what you said. Dahil diyan pumapayag na ko na ligawan mo ang anak ko."
Napatingin naman ako kay Jema, tumingin din siya sa'kin. Wew, yari ako. 'Yung tingin niya sa'kin parang papatayin ako.
Jema Point of View
Pagkaalis nila papa ay pinulot ko agad ang tsinelas at binato kay Deanna. "Gago ka! Bakit sinabi mo 'yun kila mama?"
"Well . ." She crossed her amrs. "Pumayag na ang magulang mo, ikaw nalang ang hinihintay ko."
"Bahala ka sa buhay mo!"
Biglang lumungkot ang mukha niya. "Hay, bakit ba ayaw mo sa'kin? Samantalang ikaw naman 'yung biglang nawala."
"Hoy! Hindi ako nawala 'no? Kotongan kita diyan eh."
She looked at me seriously. "Kung hindi ka nawala, bakit bigla kana lang hindi nag-reply sa'kin?" Natameme ako dahil sa sinabi niya, bakit ba lagi nalang niya ino-open yung topic na 'yun? "Aalis na ko, baka hindi mo ko makita ng ilang araw. Alam ko magiging masaya ka kasi alam ko naman na nasisira ko araw mo kapag nagpapakita ako sa'yo." May nilapag ito sa center table. "Alis na ko, bye Jema." She smiled.
Kinuha ko ang nilapag niya. Number lang pala niya.
09********* call me, okay? Mwahh!
Argh! Jusko, Deanna Wong.
- Writer
