CHAPTER NINETY

1500 Words

“M-Mama?” Naiiyak ako ngayon. Hindi ko alam kung lalapitan ko na ba ang aking mga magulang o hindi. Nanghihina ang aking mga tuhod. Daig ko pa nga ang walang mukha na maihaharap sa kanila. Lalo na’t pakiramdam ko ay isa akong halimaw dahil sa mga nangyari kanina at napanood pa ng mga magulang ko. Hindi na ako ang lumapit sa kanila. Mabilis na nila akong nilapitan at mahigpit akong niyakap ni Mama. Kita ko rin na umiiyak si Papa ng sobra habang nakatingin sa akin. “R-Reign… anak ko…” bulong pa sa akin ni Mama habang patuloy pa rin siya na umiiyak. “Ma… Papa… Totoo po ba na buhay talaga kayo? Hindi po ba ito imahinasyon lang o ‘di kaya ay isang ilusyon?” tanong ko pa sa kanila. Naiyak na naman ako ngayon. Nakita ko na sa malapitan ang mga magulang ko. Hindi na sa litrato lang, kundi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD