Gusot ang aking mukha habang nagpapatuloy sa paglalakad kasama si Bogart. Badtrip na badtrip pa rin ako sa amoy ko ngayon dahil sa malansang ahas na iyon!
"Master Bobo—"
"Puwede bang tumahimik ka muna," putol ko sa kaniya.
"Sigurado ka bang ayaw mong sumakay sa balikat ko? Parang ang tagal ko na kasing nakatayo habang naglalakad ka. Pero hanggang ngayon 'di ka pa nakakalayo," wika niya sa akin.
Tinapunan ko lang siya ng masamang tingin. Hindi kasi talaga ako sumakay sa balikat niya dahil nga inis pa rin ako sa nangyari. Ang kinaiinisan ko lang naman ay iyong pagkalansang dumikit sa akin. At pakiramdam ko, kapag sumakay ako sa balikat ni Bogart na ganito ang pakiramdam, hindi ako komportable. I mean, sino ba naman ang makokomportableng ilang araw nang hindi naliligo at nagbibihis tapos
