Nefes, nefese kalmış bir şekilde uykudan uyandım. Üzerimde ki tişört ter içinde kalmış. Hani derler ya sıksam suyu çıkar o derece.. Gördüğüm rüyamı desem yoksa kabus mu bilemiyorum.. Uyumadan önce öyle saçma düşünceler vardı ki kafam da belki de onun etkisinde kaldım. Rüyamda anne ve babamı gördüm. Ben yaklaştıkça benden uzaklaştılar. Annemin kucağında küçücük bir çocuk vardı. Yüzüme bile bakmadı. 'Anne!!! Baba!!' diye seslendikce uzaklaştılar. Arkalarından koşsam da bir türlü yetişemedim. Annem kucağında ki çocukla gözden kayboldu. "Babam sen bari bekle" dediğim de babamın asık suratıyla yüz, yüze kaldım..
"Sen benim kızım değilsin.. Allahın verdiği cana kıymak isteyen bir kızım olamaz benim.. Biz seni böyle yetiştirmedik Elif.. Peygamber efendimizin bile öksüz, yetim yetiştiği bir dünya
