Barış, uzun zaman sonra krallığımıza yeniden hükmetmeye başlamıştı. Huzur… Her şey normal gibi görünüyordu. Bir zamanlar içimizi kemiren o acı, yavaşça silinmeye başlamış, halk yaralarını sarıyordu. Augusta ile ben, krallığımızın yeniden ayağa kalkması için gece gündüz çalışıyorduk. Fakat içimde bir şey vardı; huzurun, barışın ne kadar kırılgan olduğunu çok iyi biliyordum. Ve ne yazık ki, huzurumuzun ne kadar süreceğini kestiremezdim.
Geçen aylar boyunca saray bahçeleri çiçeklerle dolup taştı. Yıllardır sessiz kalan şenlikler yeniden başladı. Krallıkta bir zamanlar sönük olan nehirler bile sanki daha berrak akıyor gibiydi. Halk, meydanlarda dans ediyor, pazar yerlerinde şen kahkahalar yankılanıyordu. Artık insanlar başlarını dik tutarak yürüyordu; gözlerinde umut kıvılcımları yanıp sönüyo
