EPISODE 7: Corpse
849 Words
Tricia's POV
Nandito ako sa terace namin.
Hindi ako makapaniwalang sinaktan ako ng kapatid ko. Talagang nag-away kami ng dahil kay EJ.
Biglang nag-ring ang phone ko. Nakita kong tumatawag si EJ. Sinagot ko ang tawag.
"Hello?"
[Stacy? Pwede ka ba pumunta dito?]
"Ha? Bakit?"
[May cinompose kasi akong kanta. Gusto ko sanang i-judge mo.]
"Pwede namang dito nalang sa phone e."
[Mas okay kasi kung personal diba? Tsaka ayaw ko naman pumunta diyan kasi natatakot ako sa Twin mo. Ewan ko nga kung bakit e.]
"Tama lang na huwag ka nang pumunta dito. Sige. Saan ba?"
[Dito sa favorite place ng Twin mo.]
"Okay. Expect me there."
[Okay. Bye.]
"Bye."
Binaba ko na ang tawag.
Pumasok na ako at dumiretso sa kwarto ko at nagpalit na ng damit. Pagkatapos umalis na ako.
--------------------
Nandito na ako sa compund. Papunta sa favorite place ng Twin ko. Nung nakarating ako dun nakita ko si EJ na may dalang gitara at nakaupo sa hagdan doon. Parang worried yung mukha niya.
"EJ!" tawag ko sa kanya.
Napatingin siya sakin. Binitawan niya muna ang gitara niya at lumapit sakin.
Ang kinagulat ko lang, niyakap niya ko. Bumitaw rin naman siya agad.
"Sorry nadala lang." sabi niya.
"Ayos lang. Game. Pakinggan ko na yung cinompose mo."
"Okay." pumunta kami dun sa pwesto niya kanina.
Umupo ako sa tabi niya. Siya naman nakaharap sakin habang hawak ang gitara niya. Nagsimula na siyang kumanta.
Now Playing: Far Away by Nickelback (kunwari own composition ni EJ)
♪♫ This time, this place
Misused, mistakes
Too long, too late
Who was I to make you wait?
Just one chance, just one breath
Just in case there's just one left
'Cause you know, you know, you know
That I love you
I've loved you all along
And I miss you
Been far away for far too long
I keep dreaming you'll be with me
And you'll never go
Stop breathing if I don't see you anymore
On my knees, I'll ask
Last chance for one last dance
'Cause with you, I'd withstand
All of hell to hold your hand
I'd give it all
I'd give for us
Give anything but I won't give up
'Cause you know, you know, you know
That I love you
I've loved you all along
And I miss you
Been far away for far too long
I keep dreaming you'll be with me
And you'll never go
Stop breathing if I don't see you anymore
So far away (So far away)
Been far away for far too long
So far away (So far away)
Been far away for far too long
But you know, you know, you know
I wanted
I wanted you to stay
Cause I needed
I need to hear you say
I love you
I've loved you all along
And I forgive you
For being away for far too long
So keep breathing
Cause I'm not leaving you anymore
Believe it, Hold on to me, never let me go
Keep breathing
Cause I'm not leaving you anymore
Believe it Hold on to me, never let me go
(Keep breathing) Hold on to me, never let me go
(Keep breathing) Hold on to me, never let me go ♪♫
Natapos na niya ang kanta.
"Okay siya. Two thumbs up." sabi ko.
At nag two thumbs up ako.
"Sigurado ka?"
"Yup. Maganda ang meaning niya. Wala ka bang tiwala sakin?"
"Meron. Sa sarili ko, wala akong tiwala."
"Tsk. Tsk. Tsk. Yan ang mali. Dapat mas pagkatiwalaan mo ang sarili mo kaysa sa ibang tao."
"Oo na po."
"Tara lakad-lakad muna tayo."
"Sige. Balik ko lang muna to sa bahay. Para di ko na bitbitin. Sama ka?"
"Ahh. Hindi. Hintayin nalang kita dito."
"Okay. Sure ka ah?"
"Yup. Sure."
"Sige. Sandali lang ako."
Tumango lang ako then umalis na siya.
Nung nakaalis na siya, tumingin ako sa likod ko. Kanina ko pa nararamdamang parang may nanonood samin e.
Nung napatingin ako sa nag-iisang pinto dito, hindi ko alam pero parang may force na naghihila sakin papunta dun. Kaya tumayo ako at lumapit sa pintong yun.
Nung nandun na ako sa tapat nun, nakaramdam ako ng takot.
Hinawakan ko na ang door knob.
May part saking nagsasabing wag ko tong buksan.
May part rin saking nagsasabing buksan ko. At yun ang sinunod ko.
Pinihit ko na ang doorknob at dahan-dahang binuksan ang pintong yun. Nung nabuksan ko na, may nakita akong kung ano sa gitna. Parang lamesa o kama at merong nakapatong dun at nakatakip ng kumot.
Mas tumindi ang takot ko nung nakita ko yun.
Sana mali ang hinala ko.
Nilapitan ko ang bagay na yun. Nung nasa tapat na ako nun, mas natakot at nanginig ako, sigurado kasi akong...
…tao ang nasa ibaba ng kumot na ito.
Nilakasan ko ang loob ko para maalis ang kumot na nakatakip dito.
Dahan-dahan ko iyong inalis hanggang sa nakita ko na ang mukha nang tao o ng bangkay na yun.
Nanlaki ang mata ko at napatakip ako sa bibig ko.
Bangkay nga ito.
Pero ang mas nakapagpatindig ng balahibo ko, ay dahil siya si....si...si...
-----------------------------------------------------------------EPISODE 7: CORPSE-----------------------------------------------------------------
- Writer
