Hendrix Substitute Wife

Prologue “Hindi siya pwedeng mawala ngayon!” Halos mabasag ang katahimikan sa loob ng bridal suite nang sumigaw ang ina ni Elaine Monteverde habang nanginginig ang kamay na hawak ang cellphone. Nakatulala ang lahat. Ang wedding gown ay nakasabit pa rin sa mannequin, kumikislap sa ilalim ng chandelier. Ang mga bulaklak na ipinadala ng pamilya Fuentebella ay maayos na nakahanay sa mesa—patunay ng engrandeng kasal na magbubuklod sa dalawang makapangyarihang pamilya. Ngunit ang bride… wala. “Tinawagan ko na siya nang paulit-ulit!” nanginginig na sabi ng ina nila. “Naka-off ang phone niya!” Isang mabigat na katahimikan ang bumalot sa silid. Sa sulok ng kwarto, tahimik lamang na nakatayo si Elara Monteverde, hawak ang kanyang mga kamay habang pilit pinapakalma ang sarili. Pareho sila ng mukha ni Elaine. Pareho ng mga mata. Pareho ng ngiti. Pareho ng anyo. Identical twins. Ngunit magkaibang-magkaiba ang kanilang buhay. Si Elaine ang paborito. Ang perpektong anak. Ang babaeng napiling ikasal kay Hendrix Fuentebella, ang kilalang CEO na kinatatakutan ng marami. Si Elara? Siya ang laging nasa anino ng kanyang kapatid. Hanggang ngayon. “Hindi pwedeng mangyari ito,” mariing sabi ng kanilang ama habang naglalakad pabalik-balik sa silid. “Nasa simbahan na ang pamilya Fuentebella. Naroon na rin ang media at ang lahat ng business partners natin.” Isang maling hakbang lamang… at babagsak ang reputasyon ng kanilang pamilya. “Kapag nalaman ni Hendrix Fuentebella na tumakas si Elaine—” Hindi na natapos ng kanilang ina ang sasabihin. Dahil alam nilang lahat kung gaano kapanganib ang lalaking iyon. Isang lalaki na hindi sanay sa kahihiyan. Isang lalaki na sanay manalo. Unti-unting tumigil sa paglalakad ang kanilang ama. Dahan-dahan itong lumingon kay Elara. At sa sandaling iyon, parang tumigil ang mundo. “Anak…” mahina ngunit mabigat ang boses nito. Kinabahan si Elara. “Papa…?” Lumapit ang kanyang ina, nanginginig ang mga kamay habang hinahawakan ang kanyang balikat. “May paraan pa para mailigtas ang kasal.” Naramdaman ni Elara na parang may malamig na kamay na humawak sa kanyang puso. “Anong… paraan?” Nagkatinginan ang kanyang mga magulang. Pagkatapos ay sinabi ang salitang tuluyang nagpabago sa kanyang kapalaran. “Ikaw ang papalit.” Parang tumigil ang kanyang paghinga. “Ano?” mahina niyang bulong. “Magkamukha kayo ni Elaine,” mabilis na sabi ng kanyang ina, halos nagmamakaawa na ang tono. “Walang makakapansin.” “Ma…” nanginginig ang boses ni Elara. “Hindi pwede iyon. Hindi ko siya pwedeng pakasalan—” “Para sa pamilya natin.” Isang pangungusap lamang iyon. Ngunit parang napakabigat. “Kapag hindi natuloy ang kasal na ito,” sabi ng kanyang ama, “mawawala sa atin ang lahat.” Napapikit si Elara. Hindi niya kilala si Hendrix Fuentebella. Ngunit alam niya ang mga kwento tungkol dito. Isang lalaking malamig. Dominante. Mapanganib. Isang lalaking hindi mo gustong galitin. “Kung malalaman niya ang totoo…” bulong niya. Tumahimik ang silid. Dahil alam nilang lahat ang sagot. Ngunit wala na silang ibang pagpipilian. Hinawakan ng kanyang ina ang kanyang kamay. “Isang araw lang,” sabi nito, pilit na ngumingiti kahit puno ng takot ang mga mata. “Pagkatapos, maaayos din natin ang lahat.” Isang araw. Isang kasal. Isang kasinungalingan. Huminga nang malalim si Elara. Sa labas ng hotel, naghihintay ang lalaking pakakasalan niya—ang lalaking hindi niya kilala, ngunit magbabago sa buong buhay niya. Hendrix Fuentebella. At wala siyang ideya… na ang lalaking iyon ay hindi madaling malinlang. Labag man sa loob pero Hindi niya mapaghindian ang pamilya niya