RACHEL
“Mommy, sorry po.” Malambing na sabi sa akin ni Asher at mabilis niya akong niyakap.
“Baby, mag-sorry ka sa brother mo. Diba laging sinasabi ni mommy na ‘wag kayong mag-aaway na dalawa? Pero bakit mo siya sinasaktan?” Mahinahon na tanong ko sa kanya.
“Sorry po, kasi akala ko po play lang kami.”
“Okay lang naman po magplay. Pero ‘wag ‘yung play na ganun. Paano kung mabalian kayo ng bones? Gusto mo ba na laging umiiyak si Raleigh?”
“Hindi po, kaya lang ang weak naman po kasi niya eh.” sagot niya sa akin kaya parang mauubos ang pasensya ko.
“Kalma, Rachel. 3 years old pa lang ang anak mo. Kumalma ka lang,” kausap ko sa sarili ko.
“Baby, hindi naman weak si Raleigh. Alam ni mommy na hindi mo pa ako naiintindihan pero ang gusto ko lang sabihin ay ‘wag kayong mag-aaway na dalawa. I
