CLEMENTINE’S POV
KASALUKUYAN akong naglilinis sa library nang mga oras na yon nang biglang bumukas yon at pumasok si King Hector at Chelsea. Nakita kong naghubad ang mga ito at ilang sandali pa’y nagsimula nang gumawa ang mga ito nang milagro.
Nataranta ako kaya bigla akong naupo at nagtago sa likod ng bookshelf.
‘Ano ba yan?’ inis kong sabi sa isip ko.
Nainis tuloy ako. Dito pa talaga magpaparaos ng kalibugan. Hindi pa naman ako tapos maglinis.
Napailing na lang ako.
Magiging makasalanan na naman ang mga mata at tenga ko nito.
Sinilip ko sila. Parang tinatambol ang puso ko sa sobrang kabang nararamdaman ko nang mga oras na yon. Siyempre natatakot din kaya akong makita nila. Mahirap na. Baka mamaya mapatay pa ako ni King Hector.
“Mabilis lang tayo. May lakad ako mayamaya,”narinig
