Chapter 4

1296 Words
CLEMENTINE'S POV MAHIGIT isang buwan na din akong nandito sa Westeria. Ang daming nangyari mula nangarawna dumating ako dito. Natagpuan ako nang mga royal knights sa kuweba sa Elven Forest nawalang malay. Nang magising ako nandito na ako sa Royal Palace at tinatawag na Queen Aurhea nang mga taga rito. Sinubukan kong magpaliwanag at sabihing hindi ako yon pero ayaw nilang maniwala. Ako raw ang kasalukuyang Queen ng Westeria at asawa ni King Hector. Lalo lang ako akong naguluhan ng makita ko ang portrait ng sinasabi nilang Queen. Kamukhang-kamukha ko nga siya.Bawat detalye nang mukha nito ay parehong-pareho sa akin. Mula ulo hanggang paa parang carbon copy kami. Maging sa kulay ng buhok ay parehas na parehas din.Hindi ko alam kung paanong magkamukha kami nang kasalukuyang Queen dito. Hindi naman kami kambal dahil napakaimposible nang bagay na yon. Magkaibaang panahon at mundo namin. Naisip ko tuloy kong reincarnation ba niya ako since galing ako sa future. Kaya lang hindi ko rin sigurado ang bagay na yon. Puwede rin kasi na nagkataon lang na kamukha ko siya. Though pareho kami nang mukha, ako pa rin ito si Clementine at katawan ko ito. Patunay ang maliit na balat sa taas ng kaliwang dibdib ko. Ang tanging pag-asa ko na lang para maniwala silasa akin ay kung babalik si Queen Aurhea. Kaya lang isang buwan na ang lumilipas pero hindi pa siya bumabalik. Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya. Basta isang araw nawala na lang daw ito. Nung matagpuan nila ako sa Elven Forest, dalawang linggo na siyang nawawala noon. Baka mamaya kung ano nang nangyari sa kanya. At kung hindi siya babalik, paano na lang ako? Satotoo lang hindi ko alam kung paano ako mabubuhay sa mundong ito. Kaya walaakong choice kundi magpanggap na lang na si Queen Aurhea. Buti na lang sabi nang manggagamot na nagkaroon ako nang amnesia kaya iba ang kinikilos ko at kaya wala rin akong maalala. Sinamantala ko yon. Kahit papaano umayon sa akin ang sitwasyon kaya hindi na ako nahirapang magpanggap pa. Katatapos ko lang maligo nang mga oras na yon. Nang matuyo ang buhok ko, pumunta ako sa wardrobe ko na katabi lang ng kuwarto ko. Gusto kong pumunta sa bayan para mamasyal at mamili. Ilang beses na din naman akong nagpunta doon kaya medyo kabisado ko na din. Hindi na ako naliligaw. Sinabihan ko na din si Eliseo na ihatid ako at sunduin din pagkatapos kong mamili. Pumayag naman siya. At malamang nasa labas na din yon at kanina pa naghihintay. Napabuntong-hininga ako. Mababait sa akin lahat ng mga nandito sa palasyo puwera na lang si King Hector. Ewan ko ba kung anong problema niya sa akin. Lagi kasing mainit ang ulo niya kapag nakikita niya ako. Madalas niya akong sigawan at ipahiya kahit may mga taong nakaharap. Minsan naaawa na lang yong mga tao sa paligid ko dahil sa paraan ng pagtrato niya sa akin. Narinig ko lang naman na kuwento nila, simula pa lang daw talagang ganoon na siya kay Queen Aurhea. Ayaw niya daw kasi talaga dito pero pilit pa rin silang ipinakasal ng nakaraang hari kaya wala siyang nagawa. Paraan niya yon para mapalawak lalo ang teritoryo nang Westeria. Kabilang din kasi sa noble family si Aurhea. Isang mayaman at kilalang viscount ang ama nito sa Westfield. Yon nga lang nang makasal siya kay King Hector, naging miserable ang buhay niya. Basura ang tingin nito sa kanya.King Hector is known for his love for women. At lalo lamang yong lumala nang siya na ang maupo sa trono. Ang dami nitong dinadalang babae dito sa palasyo. Yong iba ibinahay na din niya dito. Wala naman akong pakialam sa bagay na yon. Isa pa wala naman akong feelings sa walang hiyang yon. Naawa lang ako kay Aurhea.Hindi ko akalaing sobra din pala ang pinanagdaanan niya dito. Tapos ang masaklap ako naman ngayon ang nakakaranas. Marahil kaya umalis ito dahil sa ganitong nangyayari sa kanya. Hindi ko din alam kung kailan ako makakatiis. Bahala na. Ang goal ko ngayon makasurvive, kaya magtitiis siguro ako hanggang kaya ko. Binuksan ko ang wardrobe ko at nagsimulang mamili nang damit na isusuot ko. Gusto koyong simple lang kaya isang floral lace dress lang ang kinuha ko at isinuot. Wala akong court lady kaya ako lahat ang nag-aayos ng mga kailangan ko. Datinaman daw meron pero ipinatanggal ni King Hector. Alam mo naman yon galit kay Aurhea kaya paraan niya siguro yon para lalo itong pahirapan. Tinalo pa nga ako nang mga Mistress nito, e. Buti pa sila dala-dalawa ang court lady samantalang ako na Queen kahit isa wala. Okay lang naman. Aba sanay kaya ako sa hirap. Lumaki akong walang katulong kung alam lang nila. Kaya kong mabuhay na walang alalay o katulong hindi gaya nila na laging nakaasa sa iba. Pagkatapos kung makapag-ayos ay lumabas na din ako. Hinayaan ko na lang na nakalugay ang buhok ko. Hindi ko na yon inabalang ayusin pa. Kumuha na lang ako nang hat na puwedeng maisuot para matakpan ng konti ang mukha ko. Ayaw ko kasing may makakilala sa akin at baka maka-attract ako ng atensyon. Mas gusto kong mamili nang tahimik. Hindi ko alam kung magpapaalam pa ba ako kay King Hector. Wala din naman itong pakialam sa akin kahit ano pang gawin ko sa buhay. Pero para walang problema ipinasya ko na lang magpaalam. Dumiretso ako sa King’s Chamber kung saan siya naroon at madalas mag-stay. Nagulat pa ako nang walang tao sa labas. Usually kasi may mga servant na nakahilera doon para anytime na may kailangan ang King, madali lang silang tawagin. Pati ang Royal Guard nito ay wala din. Kakatok sana ako pero nakita kong medyo bukas ang pinto. Ipinasya kong sumilip muna para tingnan kung nasa loob ba ito. Pero nanlaki ang mata ko sa nakita ko.Kasalukuyang nagkikipagsex ito kasama ang Mistress nitong si Beatrice. Nakahiga sa kama si King Hector habang isinusubo naman ni Beatrice ang kanyang malaking t**i. Mayamaya’y umibabaw si Beatrice. Hinawakan nito ang malaki at tigas na tigas na t**i ni King Hector saka ipinasok yon sa kanyang butas. Pareho pang napaungol ang dalawa. Mayamaya’y umiindayog na nga ang maharot na babae habang malakas na umuungol tuwing bumabaon ang t**i ni King Hector sa kanya. “Aaah…aaah…aaah…” malalakas na ungol ng mga ito habang sarap na sarap sa ginagawa. ‘Mga hayop!’ mura ko saka mabilis na tumalikod. Di na nila naisara ang pinto sa sobrang kalibugan. Haays! Nagkasala tuloy ang mga mata ko nang wala sa oras. Hindi ako prepared lalo’t inosente pa naman ako sa mga ganung bagay. Virgin pa ako kaya wala akong alam sa mga kalaswaan. Nasalubong ko si Renzo sa hallway. Ito ang Royal guard ni King Hector at madalas kasa-kasama nito. Kung sa hitsura lang hindi rin ito nalalayo sa King. Guwapo din ito at malakas ang charisma. “May pupuntahan po ba kayo, Maam?” magalang nitong tanong. Ewan ko kung guni-guni ko lang. Pero sandali itong natulala nang titigan niya ako. “Uhm,ou. Pupunta akong bayan. May bibilhin lang,”sagot ko. “Mag-isa lang po ba kayo, Maam?” Tumango ako. “Ou.” “Kung gusto niyo po pasamahan ko kayo sa isang royal knight,” suhestiyon nito. Halatang nag-aalala ito sa akin ng mga oras na yon. Umiling ako. “Hindi na kailangan. Okay lang ako.” “Sigurado po ba kayo?” medyo nag-aalalang tanong nito. “Sabihin mo na lang kay King Hector na lumabas ako kung sakaling hanapin man niya ako,”nakangiti kong sabi. “Okay po. Ingat kayo, Maam. Kung hindi lang ako nakaduty ngayon, sasamahan ko na lang sana kayo.” Ngumit iako. “Salamat” Tumalikod na ako at diretso nang lumabas nang palasyo. Agad akong sumakay sa karwaheng alam kong kanina pa naghihintay.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD