May babaeng sumagot sa telepono ni Silvien. Sa gitna ng gabi roon sa kaniyang condo. Ayaw ko mang maniwala kay Helena, ako mismo ang nakarinig.
I’m certain it was a woman. Ang malambing, banayad, at inaantok na boses ay boses ng isang babae at hindi ako maaaring magkamali.
Ni hindi ko magawang ituloy ang pagsasalita noong narinig ko ang boses nito. Natitigilan ako at nanlambot sa aking pagkakatayo. Pakiramdam ko ay may malamig na pwersa ang humampas sa dibdib ko. Sunod-sunod akong napapakurap dahil sa pagbuo ng luha sa mga mata ko na nagbadya ng pag-agos.
“Hello? Who is this?” tanong ng babae sa kabilang linya.
I wiped my tear once. Sa higpit ng paghinga, nagawa ko pang ayusin ang aking boses.
“Uh... I’m looking for Silvien,” saad ko kasabay ng pagkahulog ng luha. I shouldn’t be
