“Silvien, really, okay lang ako,” paninigurado ko. Tinitingnan niya pa rin ang natamaan sa ulo ko at bahagyang minasahe. Umiling ako noong hinagilap niya ang tingin ko.
He’s mad, alright! Kinuha niya ang gamit at pinaupo ako. Tumulong din iyong ibang taga-student council at humingi ng paumanhin.
“Pasensya na talaga. Silvien, oh, tubig para kay Triana.” Inabutan nila si Silvien ng tubig na walang lingon nitong tinanggap.
Nasa akin ang kaniyang atensyon habang pinaupo ako sa gilid. Wala nang makalapit. He opened the water for me. Tinanggap ko naman iyon at napapabuntonghininga ininom.
“Nahihilo ka?” tanong ni Silvien. Pilit niya ring kinukubli ang kumukuyom na kamao at panga.
“N-No,” agad kong sagot. Baka kung ano pang gawin niya kina Vaughn na ngayon ay kinakausap nila Helena dahi
