Hard-hearted Elias Benedict (Better Place Series #5)

Elias Benedict 3

"Uhmmm...."

She just kept on moaning. I thrust my shaft in and out on her hole. Pareho kaming sabik na sabik na maabot ang langit. 

"Ahhh! Ohhh! P-Please… E-Elias! F-f**k me more!" she pleaded. A grin plastered on my face. I like how women asked for more s****l pleasure from me. 

"It was always my pleasure, Miss," I said to her. I saw her bit her lower lip. Halos tumirik na rin ang mga mata niya habang nakahiga siya sa harapan ko. 

"Ahhh! Ahhnnng!" she moaned again and again. 

Hindi ako tumigil sa paglabas-masok ko sa kaniya. Mas lalo ko pa itong binilisan hanggang sa naabot namin ang gusto namin maabot. 

We have s*x. Pagkatapos naming mapagod pareho ay agad na akong tumayo at nagbihis. She’s catching her breath while she’s lying on her bed. 

"It’s nice, thank you," she said to me. I grinned at her. 

"Welcome," sabi ko na lang. After I dressed myself up, I decided to go out of her room, but before that, she called me.

"Elias, wait…" 

I looked around. Nakita ko siya na umuupo, still undress. 

"What?" tanong ko sa kaniya. 

"What’s my name?" she asked. I furrowed. Para siyang nanghahamon. Bakit niya pa sa akin tinatanong iyan?

"Is it important?" tanong ko. Sinamaan niya naman ako ng tingin. 

"Sabihin mo lang kung ano ba ang pangalan ko!" May inis na sa boses niya. Lalo lang napakunot naman ang noo ko sa kaniya. 

"Bakit pa ba?" I asked. Naglakad siya papalapit sa akin nang walang kahit na anong suot na damit. Okay lang naman, nakita ko naman na lahat sa kaniya. I even touch her. 

"Nakalimutan mo ba pangalan ko, huh, Elias?" She glared at me. Nang makalapit siya sa akin ay mas lalo niya pang inilapit ang mukha niya sa akin. Napangisi lang ako sa kaniya. 

"Bakit ko naman makakalimutan?" 

"So, what’s my name?" 

"Bakit ko naman makakalimutan kung hindi mo naman sinasabi pangalan mo?" I asked. Napangiwi naman siya sa akin. 

It’s true. I don’t know her name, kasi hindi niya naman sinabi sa akin bago siya maghubad sa harapan ko. 

"D*mn you, Elias Benedict," sabi niya. I faked a laugh. 

"Can I go now?" I asked her. Ibinaba ko ang tingin ko sa may dibdib niya. I want to have s*x with her again, but I need to go home today. 

"I am Elissy Natividad, keep that on your mind," she said, smiling. Hinawakan ko naman ang kaniyang n****e gamit ang aking hinlalaki at point finger. "Ugh," she slightly moaned. 

"Okay, I need to go," sabi ko na lang pagkatapos ay binitawan ko na ‘yon at tinalikuran ko na siya. 

Nakilala ko siya rito sa Zaminican Hotels kahapon. She has her own unit here. Nagkataon naman na magkatabi lang ang unit namin kaya doon na nagsimula. But doesn’t really matter now. 

I need to go home. 

Kanina pa ako tinatawagan ni Tita Kesha dahil daw sa dumating na ‘yong package na pinadala ng kapatid ko. 

I smiled bitterly. I suddenly missed my sister. 

7 years na rin ang nakakalipas simula nang umalis siya ng Tastotel at magpakasal sa isang anak ng Mafia Boss. 

Natawa naman ako sa kaisipang ‘yon. Mafia Boss, huh? Iyon ang alam ko. I still don’t know the details about his family.

Buti na lang ay hindi naman nila sinasaktan ang kapatid ko. Alam ko naman na napilitan lang na magtungo roon ang kapatid ko dahil nga sa na-bankrupt kami seven years ago. 

Nagkautang si Dad— kami na rin sa mga ‘yon. 

I told my sister before that is she doesn’t want to marry some guy there to pay for our debts. Tutulungan ko siya na umalis. Magpakalayo-layo. I will protect my big sister no matter what.

My sister, who is known as a pink-haired girl, is Eirah Bennisse.

Pero siya na mismo kasi ang nagsabi na nakapagdesisyon na siya kaya wala na akong nagawa. Sana lang totoo ang sinabi niya na nasa mabuting lagay siya. 

Hindi na ako dumaan sa unit ko, nagdire-diretso na lang ako papuntang lobby. Pagdating ko roon ay napataas pa ang kaliwang kilay ko nang mapansin ko ang pamilyar na babae. 

Nakasuot pa siya ng shades. She’s walking confidently. 

Jeya… 

I saw her name on her luggage, that’s why I knew her name. I tried not to laugh when I suddenly remembered her annoyed face. She’s really annoyed with me, but her lips...

It’s soft and I wanted to kiss her again.

Bakit ko nga ba siya hinalikan? It’s simple. Ang kinis ng balat niya, napansin ko rin ang ganda ng hubog niya. I wanted to taste her—surely magkakaroon din ako ng oras para siya’y tikman. I giggled.

Nilagpasan niya lang ako. Hindi niya naman ako pinansin. 

Ako naman ay sinundan ko lang siya ng tingin. Akala ko ay papasok siya sa elevator pero nagulat pa ako nang hindi siya roon nagtungo. Tinahak niya ang daan papuntang staircase. 

What the heck. 

Natatawa na lang ako habang bumabalik sa utak ko ang nangyari noong isang araw. Iyong hinalikan ko siya sa elevator. She’s unfamiliar to me when I first saw her. Unang tingin pa lang ay alam ko nang sobrang kinis ng balat niya.

Gusto kong hawakan ang lahat ng parte sa kaniya. 

Napangisi ako. 

Pero palaban kasi siya. Okay lang. 

May plano naman na nabuo sa isip ko. 

Mamaya ko na lang pag-iisipan iyon nang mabuti. Uuwi na muna ako sa bahay. 

Nang makauwi ako sa bahay ay naabutan ko si Tita Kesha nan aga-unbox ng malaking box. 

Napansin niya ako. "Oh, Elias, anak. Ito na iyong pinadala ng Ate mo, marami siyang sulat sa iyo— marami rin siyang picture ng pamangkin mo," sabi niya sa akin. Mapait na lang talaga ako na napangiti. 

"Bawal ba talaga siyang padalawin dito sa bahay kahit na isang linggo lang?" I asked. Natigilan naman sa akin si Tita Kesha. 

Actually, I hated her so much. She took our happy family away from us. But that was before, ngayon tanggap ko na ang lahat. 

Tanggap ko nang hindi babalik si Mommy. Sabi nga ni Ate Eirah sa akin, isipin ko na lang iyong magagandang bagay na nagawa ni Ate Eirah para sa aming magkapatid. 

And napakarami no’n, hindi lang namin napansin no’ng una. 

"Hindi, eh," sabi niya at umiiling-iling. "Puwedeng tayo ang dumalaw pero… hindi siya puwede," sabi lang ni Tita sa akin. Napatango naman ako, malamang, wala na naman na kaming magagawa. 

Hihintayin na lang namin ang araw na puwede nang bumalik si Ate ng Tastotel. 

"I miss her…" I said. 

"Me too," sabi niya. "Anyway, tingnan mo ‘to, kamukhang-kamukha ng kapatid mo, oh!" 

May kinuha siyang picture frame na galing pa sa loob ng box na iyon. Napangiti na lang din ako. 

Seven years old na rin yata ang anak niya. At hindi naman ako naniniwala na anak ‘yon ng pinakasalan niya ngayon. 

I know na nandito lang sa Tastotel ang tatay ng batang ‘to. 

"Yeah," sabi ko na lang. 

Ayrah ang ipinangalan ng kapatid ko sa kaniya. I shrugged. Sinamahan ko lang si Tita Kesha na suriin lahat ng gamit na pinadala ni Eirah. Lahat naman iyon ay mga letters and pictures. Katulad ng sabi sa akin ni ita ay may mga letter na pinadala sa akin si Ate.

Dala-dala ko ‘yon hanggang sa makarating ako ng kuwarto ko. Ang sab isa akin ni Tita ay basahin ko pero hindi ko na lang ginawa. Alam ko naman na kung ano ang nakapaloob sa mga sulat na ‘yon, tsk.

Lahat lang mga paalala niya sa akin na hindi ko naman lahat nasusunod.

Katulad na lang na huwag mambabae.

Twenty-five na ako. Maraming nagsasabi sa akin na dapat na akong magseryoso sa mga babae pero hindi ko naman magawa.

Bakit ako magse-seryoso kung wala naman akong dahilan para magseryoso? Pare-pareho lang naman ang lahat ng babaeng nakilala ko.

Natawa na lang ako sa sarili ko nang maalala ko no’ng nagseryoso ako sa relasyon. May sineryoso naman talaga akong babae, and that was a long time ago.

Nagtatatrabaho nga pala ako ngayon sa Montinellis. Noon pa man ay gusto ko na talagang magtrabaho roon— well, let say that I liked Tabitha Montinelli before. Natawa na lang ako sa sarili ko. I tried to get her but it’s too hard for me. Napaka-hard to get niya.

I was lusting after her before. Sino ba naman ang hindi? Tabitha Montinelli is a stunning lady. She has a Greek goddess body that you will not tire of adoring.

Sa tingin ko nga ay siya ang pinakamaganda sa mga Montinelli.

Sinubukan ko talagang makuha siya pero hindi talaga. Ang taray din kasi hanggang sa sumuko na lang ako.  

Anyway, the woman’s face suddenly flashed on my mind again. So, what’s my next move? It should be exciting. I grinned.

It was obvious that she was now staying at Zaminican. Siguro no’ng nagkita kami sa elevator ay kakalipat niya lang din. Mas madali lang sa akin ang lahat since sa condo ko na rin ako nananatili.

Sa Zaminican. Simula nang magsimula na akong mag-trabaho sa Montinelli ay doon na talaga ako namalagi. Advice din sa akin ni Ate Eirah ‘yon na kapag naka-graduate ako at nagsimula nang magtrabaho ay magpatayo ng sarili kong bahay.

Ang sinabi ng aking kapatid ang una kong ginawa. May sarili na akong bahay pero weekly lang akong maka-uwi. Dito ako sa condo ko buong linggo halos dahil sa malapit dito ang Montinellis kaysa sa sariling kong bahay na nasa labas ng Tastotel.

Bigla ko rin naalala ang babaeng naka-s*x ko kanina. She’s Elissy— sabi niya. Hindi naman ako mabilis makalimot ng mga pangalan kaya malinaw pa rin ang pangalan at imahe niya sa aking utak.

Actually, she’s the one who approached me. She told me that she has a huge crush on me since college. Nagulat ako no’ng una pero siya naman ang unang humalik sa akin. Doon na nagsimula ang lahat. I couldn’t resist her though, lumalapit na ang manok— aatras pa ba ako?

No’ng una nga akala ko siya si Jeya. They are both have narrowed eyes. I’m not sure if they’re sister. Magkapatid nga ba sila?

O namamalikmata lang ako na magkamukha sila dahil pareho silang singkit?

I think, iyong huli ang papaniwalaan ko.

Elissy Natividad, huh?

Hmmm…. Actually, she’s really good in bed.

How about Jeya? Magaling din kaya siya?

Hindi ko alam. Sa tingin ko at base sa attitude niya ay hindi niya pa naabot ang langit. I’ll be glad if I can be the one who takes her there first.

I smirked.

Natawa ako nang maalala ko ang nangayri kanina sa lobby. May trauma na ba siya sa mga elevator? Ang taas ng floor niya tapos gagamit siya ng hagdan? Kaya niya bang pagurin ang sarili niya?

Maliit na nga ang beywang niya pero parang mas liliit pa. I laughed.

Baka naman kasi kasalanan ko. I kissed her— nang hindi nagpapaalam. Sabi niya magpasalamat daw ako dahil hindi na siya nagsampa ng kaso.

Then, thank you. Haha.

The real reason why I took her luggage was that I found her really interesting. She has fighting spirit— iyon ang gusto ko sa babae.

Palaban.

To get her attention, I took her luggage. Nagtagumpay naman ako dahil nakahalik ako sa kaniya. Hindi nga lang nagtagal. But every time I think about my kiss on her — hindi ko maiwasan na malibogan at maghangad pa ng mas higit pa roon.

Sana naman ay magkita kaming muli nang babaeng ‘yon. Kahit na ilang sampal pa— naalala ko rin ang sampal niya sa akin.

Malakas iyon—at sumakit talaga ang panga ko nang ilang oras. It seems like… hindi naalis iyong palad niya sa pisngi ko.

D*mn, girl. Lalo lang akong na-excite sa iyo...

Ang bigat-bigat ng kamay niya. Ang sakit niya manampal.

Natigil lamang ang aking pag-iisip nang biglang may dumating.

“Elias…” I looked at the doorway. Nakita ko roon si Tita Kesha. Nakangiti siya sa akin ngayon nang malawak.

“Yes, Tita?” I asked her.

“May girlfriend ka na ba?” Agad napakunot ang noo ko sa nakakabigla niyang tanong.

“Wala, Tita,” sabi ko pa.

Totoo naman ang sinabi ko. Wala naman taalaga akong girlfriend.

Nginisihan niya naman ako na para bang may alam siya sa mga nangyayari.

“Alam ko na nagsisinungaling ka. Naki-kita kita palagi na may kasamang babae. At ang nakakatawa pa ay iba-iba ang babae. Hindi ko lang talaga sinasabi sa kapatid mo dahil magagalit siya ng sobra,” sabi niya. Nag-iwas naman ako kaagad ng tingin.

“Wala ‘yon, Tita,” sabi ko na lang.

“Tell me, kumusta ang pambabae mo?” tanong niya. Napakamot na alng ako ng ulo.

“T-Tita, hindi ako gano’n…” nag-aalangan ko pang sagot.

“Talaga ba? Bahala ka. Sana alam mo lang ‘yang ginagawa mo. Nakalimutan mo na siguro ang palaging sinasabi sa iyo ni Eirah Bennisse,” sabi niya bago niya ako talikuran do’n.

Wala naman na talaga akong balak namagseryoso. Kahit na subukan ko.