สอนรัก

ผู้ใหญ่หลายคนมักไม่เคยรู้ตัวเลยว่าบางการกระทำของตัวเองนั้นได้ทิ้งบาดแผลให้กับเด็ก และที่แย่กว่านั้นกลับมีคำถามย้อนกลับมากมายว่า ‘ทำไมถึงเป็นแบบนี้’ หรือ ‘ทำไมถึงทำแบบนี้’ ติ่งต่อง ๆๆ เสียงออดหน้าห้องรัวดังขึ้นจนทำให้เจ้าของห้องหงุดหงิดไม่น้อยที่ถูกรบกวนในเวลากลางคืนแบบนี้ เขาลุกจากหน้าทีวีที่กำลังนั่งดูบอลอยู่มองไปยัง Intercom Doorbell อดขมวดคิ้วแปลกใจไม่ได้ “ทำไมเปิดช้าจัง ฉันปวดฉี่จะแย่อยู่แล้ว!” เสียงหงุดหงิดของคนเมาดังขึ้นก่อนจะออกแรงผลักเจ้าของห้องออกให้พ้นประตูแล้วก้าวเข้ามาในห้องเดินดุ่ม ๆ ตรงไปยังห้องน้ำทันที “.....” ร่างสูงของเจ้าของห้องปิดประตูห้องของตัวเองเดินเข้าไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาจนแทบจะหมดอารมณ์ดูบอลเพื่อรอหญิงขี้เมาที่บุกรุกห้องของเขา ไม่นานเธอก็ออกมาและทิ้งตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนบนโซฟาอีกตัวข้างโซฟาที่เขานั่ง Rrrrr เสียงโทรศัพท์ที่ดังจากกระเป๋าสะพายข้างบนพื้นทางเดินดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มเหล่ตาไปมองกระเป๋าใบนั้นแล้วหันมามองเจ้าของมันที่ยังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนโซฟาไม่ลุกไป “เอาโทรศัพท์ให้หน่อยสิ” เสียงติดยานครางสั่งขึ้นโดยไม่ลืมตา “.....” เพราะความรำคาญของเขาทำให้ลุกไปหยิบกระเป๋าใบนั้นขึ้นมาโยนไปบนตักของเธอแล้วกลับไปนั่งที่เดิมของตัวเองมองหญิงสาวที่ยกหัวอย่างยากลำบากขึ้นมา ปรือตาเปิดกระเป๋าควานหาโทรศัพท์ของตัวเอง “ฮัลโหลล” เสียงยานครางดังขึ้นหลังจากกดรับสายและเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ก็อยู่ห้องแกงาย” ปลายสายคงถามว่าอยู่ที่ไหนเจ้าตัวถึงได้ตอบออกไปแบบนี้ ตอบออกไปโดยไม่รู้เลยว่าตัวเองมาผิดห้อง “ฉันก็นั่งอยู่เนี่ย นั่งอยู่กับคนหล่ออ่ะ!” เธอยังยืนยันที่อยู่ของตัวเองอย่างมั่นใจว่าถูกต้องพร้อมกับพาดพิงบุคคลอื่นตรงหน้าเข้ามาด้วย “หือ? นาย ห้องเลขที่เท่าไหร่นะ” ไม่รู้ปลายสายถามอะไรเธอจึงขมวดคิ้วครางเสียงสงสัยแล้วหันมาถามคนตรงหน้าตัวเอง “.....” แต่เขากลับไม่ได้ตอบและมองหน้าเธอนิ่ง “ไม่รู้ ๆ แกรีบมาได้แล้วฉันง่วง” คนเมาตัดบทขึ้นอย่างขี้เกียจคุยก่อนจะวางสายไปอย่างไม่ใส่ใจโทรศัพท์ของตัวเองแล้วทิ้งตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนบนโซฟาอีกครั้ง พรึ่บ! แต่หลังจากทิ้งตัวนอนได้ไม่นานเธอก็ดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหันแทบทำเอาคนอื่นตกใจได้ก่อนจะหรี่ตามองผู้ชายตรงหน้าตัวเอง เอียงคอไปมาราวกับพิจารณาเขาอยู่ “นี่ห้องใคร เพื่อนบอกฉันเข้าห้องผิด?” เธอพูดกับเขาอย่างไม่รู้เลยว่าต้องการคำตอบหรือแค่พูดกับตัวเอง พูดพร้อมกับคิ้วที่ขมวดมุ่นอย่างงุนงง ก่อนจะลุกขึ้นอย่างมั่นคงแล้วเดินมาทิ้งตัวนั่งติดกับชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ ๆ “หล่อจัง” ไม่พูดเปล่ายังยกมือขึ้นไปจับใบหน้าหล่อของเขาราวกับเจอของล้ำค่า พรึ่บ! มือบางถูกปัดออกจากหน้าของเขาอย่างไม่แรงนักจนเธอชักหน้าขึ้นอย่างไม่พอใจ “จับไม่ได้?” เธอเลิกคิ้วถามเขาอย่างขัดใจ แต่สุดท้ายกลับพูดออกมาด้วยรอยยิ้มโง่ ๆ ของคนเมา “แต่ฉันจะจับ” พูดจบครั้งนี้ยกสองมือขึ้นไปจับใบหน้าของเขาพร้อมกับหยิกบีบแก้มสากของเขาอย่างถือวิสาสะด้วยรอยยิ้มชอบใจ “ออกไปก่อนเจ็บตัว” แล้วก็เป็นครั้งแรกที่เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียเรียบนิ่ง สายตาจับจ้องเธอตอดเวลาในระยะประชิด “เจ็บตัวไรอ่ะ” คนเมาไม่เข้าใจความหมายใดเลย คิดไม่ออกเลยว่าเจ็บตัวคืออะไร Rrrrr เสียงโทรศัพย์เธอดังขึ้นอีกครั้งแต่เธอก็ไม่คิดจะหยิบมันมารับสาย “หนวกหูจัง!” เจ้าของเครื่องผละออกไปหยิบโทรศัพท์ตัวเองก่อนจะปิดเครื่องไปอย่างรู้สึกรำคาญ ปิดเครื่องเสร็จกลับทิ้งตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนบนโซฟาตัวเดียวกับเจ้าของห้องอีกครั้ง และครั้งนี้เธอก็นอนหลับไปเลย เจ้าของห้องอย่างเขาทำได้เพียงนั่งมองหญิงสาวข้างกายที่หลับอย่างสบายใจไม่เกรงกลัวสิ่งใดเลย และมันก็คือข้อควรระวังในการดื่มเครื่องแอลกอฮอล์ หากไม่รู้จักประมาณตัวเองและไม่ระวังตัวสุดท้ายอาจจะเกิดอันตรายได้ ยังโชคดีที่เขาไม่ใช่พวกชอบฉวยโอกาสกับผู้หญิงเมาเลยทำให้เธอรอดพ้นอันตรายคืนนี้ไปได้