Slave of Luxwell Brothers (Filipino)

"Dad, I miss you..." Inilagay ko ang bulaklak sa puntod ng aking ama habang tinitigan ang litrato nitong nakangiti. "I miss you so much," I said and hugged the picture frame as my tears flowed from my eyes. "What should I do?" Humigpit lalo ang pagyakap ko. "Why did you leave me? Anong gagawin ko kung wala na kayo?" Pinahid ko ang luha sa pisngi ko at tumayo. Ang pagiging mag-isa na siguro ang pinakamalalang nangyayari sa akin ngayon. My mom died when I was young, wala akong kapatid, wala akong kamag-anak at ngayon wala na rin si daddy. Siya na lang ang mayroon ako ngunit tila mapagkait talaga ang Diyos sa akin dahil maging siya ay kinuha na rin sa buhay ko. "See you soon, dad." Maliit ang hakbang ko habang naglalakad. Pagod na pagod ako mula sa pag-aasikaso sa libing ni daddy. Kulang din ako sa tulog, mahapdi ang mga mata ko mula sa pag-iyak. Madilim at tanging buwan na lamang sa kalangitan ang nagsisilbing liwanag sa daang nilalakaran ko. Walang naghahatid sundo sa aking driver dahil umalis na rin ito. Maging ang mga katulong naglayas na rin dahil wala naman akong perang pampasahod sa kanila. Iniwan na ako ng lahat. Walang iniwan na pera sa'kin si daddy. May iniwan siya ngunit puro utang naman. Pabagsak na rin ang kumpanya namin. Hindi ko alam kung paano iyon a-ayusin lalo na't college student pa lamang ako at walang alam sa negosyo. Anong magagawa ko sa sitwasyon na ito? Hindi ko na alam ang gagawin ko, hindi ko alam kung may pututunguhan pa ba ako sa lagay na ito. Bigla akong napatigil sa paglalakad nang biglang may van na tumigil sa aking harapan. I'm stunned and my eyes widen in surprise when I saw men with guns. Bigla silang bumaba, lumapit at sapilitang kinuha ako. "Hey! Ano ba?! Bitiwan niyo nga ako! Tulong!" Nagpupumiglas ako habang sumisigaw na siyang naging dahilan upang takpan nila ang bibig ko gamit ang panyo. Naamoy ko agad ang kung anong klase ng droga na iniligay nila roon na siyang ikinahilo ko. Binuhat nila ako at ipinasok sa van, kasabay nang pag-andar ng sasakyan ay ang unti-unting pagpikit ng mga mata ko. "Señorito, nakuha na namin." huli kong narinig ang sinabi ng isa sa kanila bago tuluyan nagdilim ang paningin ko. NAGISING ako sa isang hindi pamilyar na kwarto. Napabangon ako at napansin ang pag-iiba ng damit ko. From my usual clothes to a white strap dress, it looks like someone change my clothes without my consent. Tumayo ako at lumabas ng kwarto. Medyo nahihilo pa ako, umiikot pa rin ang paningin ko ngunit pilit ko itong nilalabanan. Where am I? What the hell is happening? Sino ang nagpadala sa'kin dito? Anong kailangan nila? I have so many questions in my mind right now. Halos sumabog na ang utak ko dahil sa dami ng iniisip. My heart pounded so fast. Malaki ang bahay at nahihirapan akong hanapin ang pinto palabas. Nang makita ay agad akong tumakbo at binuksan ang pinto. Nabuhayan ako ng loob at agad na lumabas sa bahay na iyon. I stopped from walking. My eyes went round and my jaw dropped when I saw where I am. No... It can't be! No way! I AM IN A f*****g ISLAND?! Sinong nagdala sa akin dito? Bakit ako nandito? No, this can't be happening... Agad akong napatakbo at tinanaw ang dagat. Ramdam ko ang pino ng buhangin sa aking mga paa at ang amoy ng tubig dagat dahil sa hangin. "You are finally awake." A baritone and manly voice made me stunned for a second. Napalingon ako rito. Isang mala adonis na pagmumukha at pangangatawan ang tumambad sa akin. He's tall and good looking. He looked at me seriously, tagos sa kaluluwa ang titig niya. Napaatras ako. "W..Who are you?! Nasaan ako? Bakit ako nandito?" sunod-sunod kong tanong. He smirked at me at mas lumapit pa sa akin. Napa atras ako lalo hanggang sa naramdaman ko na ang tubig mula sa dagat na nasa paanan ko. "Huwag ka ngang lumapit!" I shouted angrily. He didn't listen, instead he suddenly grabbed me! I felt his hands on my arm. Na-aamoy ko ang mabango at panlalaki niyang perfume mula sa katawan nito. "What the? Bitiwan mo nga ako!" "Why so brave, lady?" My eyebrows met. Hindi ko siya kayang tingnan dahil napakalapit lamang niya sa'kin. "From now on, you belong to me," he whispered that made me shiver down to my spine. It makes me cringe! Belong to him? Me? Binili ba nila ako kaya ako nandito? "Hey brother, why so selfish? Sa amin din siya." isang malalim na boses ang nagsalita. Binitiwan ako ng lalaking katabi ko at napalingon ako sa lalaking nagsalita. And there! Nakita ko ang tatlong lalaking may mala-adonis ding mga mukha at pangangatawan. Mariin na nakatitig ang mga ito sa akin. Naiilang ako sa paraan ng tingin nilang lahat. They're hot and damn good looking but there's something wrong… "Whatever, Sean..." the guy spoke beside me. The guy named Sean grinned playfully. Lumapit ito sa akin, hindi ko maiwasang kabahan dahil sa maaaring mangyari. Lalo na't pinapalibutan ako ng mga lalaki. "Hey beauty, I'm so glad to see you. I'm Sean Dos Luxwell." Bigla niyang kinuha ang kamay ko at hinalikan ang likod ng palad ko na siyang ikinabigla ko. Ang mapaglaro niyang ngiti at malagkit niyang titig ang pinaka-nakakabwisit sa lahat. "Hey Shakira, I'm Darius Third Luxwell," tipid na pakilala ng lalaking may itim na hikaw sa kabilang tenga. Ang kaniyang titig ay kakaiba, tila ba may kasalanan ako rito. He looks like a dangerous man. "Thylandier Fourth Luxwell." isang malamig na tinig ng isang lalaking walang bahid na emosyon ang mukha. His eyes were cold and lifeless as he stared at me. "I am Vladimir Uno Luxwell," ani ng katabi ko. Napatingin ako sa kaniya. Seryoso ang mukha niya akong tinitigan. "We're the Luxwell Brothers, and welcome to hell, Shakira Valdez..." Sean said playfully. Now, this is the start of my story. Kasama ang apat na magkakapatid na walang ibang ginawa kundi ang paglaruan at gawing impyerno ang buhay ko dito sa islang Hindi ko alam kung saang panig ng impyerno nagmumula.