31.Bölüm
Emniyette sorgu sürerken, aklım hep Hale’deydi. O taş avluda, tek başına kalışı… gözümden gitmiyor. Ne kadar yorgun olsam da, ne kadar çaresiz… Bir tek şeye gücüm var; Onun inancını kaybetmesine izin vermemek. “Konuşmayacak mısın hâlâ Agir ağa..!” dedi Bekir komiser. Elini masaya öyle bir vurdu ki, odanın duvarı titredi. Kaldırdım başımı ağır ağır… baktım yüzüne. Bir gülüş vardı dudaklarımda, sinirini daha da bozan. “Konuşuyorum zaten, Bekir komiserim… Ama sizi tatmin edemedim belli ki.” Gözlerini gözlerime dikti. Çenesini öyle sıkmış ki damarları mosmor kesilmiş. Bir süre sustu, sonra kapıyı çarptığı gibi çıktı. Odanın sessizliği kaldı bana miras. Gözlerimi kapadım. Duydum Hale’nin sesini içimde: “Yusuf sözü…” Sıktım dişlerimi, fısıldadım kendi kendime: Söz Gül’üm… söz.
- Writer
