Gelinlik salonunun loş ışıkları altında Zerrin kendini bir yabancı gibi hissediyordu. Üzerinde denediği beyaz elbise, sırtına yüklenen ağır bir zincir gibiydi. Aynaya baktığında gördüğü kişi, ne hayal ettiği ne de istediği kadındı.
Yıldız Hanım, kolunu Zerrin’in sırtına koyup hafifçe itti. "Düzgün dur da bakalım!" dedi, sesi hem sert hem de emir verir gibiydi. "Ne suratı asık duruyorsun? Her kızın hayalidir böyle bir düğün."
Zerrin başını eğdi. Hayal mi? Bu, onun kabusuydu.
Nuran Hanım hafifçe yaklaştı, sesi annesininkinden çok daha yumuşaktı. "Kızım yoruldun sen," dedi, Zerrin’in yanaklarına dikkatlice baktı. "İstersen bir oturalım, soluklan."
Ama Yıldız hemen araya girdi. "Ne oturması? Daha çeyizlere bakacağız. Her şey eksik. Bir an önce halledelim."
Zerrin'in gözleri doldu ama kims
