Eve geldiğimizde annemin yaptığı yemekleri bir güzel mideye indirmiştik. Anneme her ne kadar şüpheyle baksam da hiçbir şey olmamış gibi bana bakmadan yemeğini yemişti.
En önemli soru şuydu: Akşam ne olacaktı?
Karpuz yerken annem bana baktı.
"Hadi Biricik, sen hazırlan anneciğim. Ben toplarım buraları."
Anneme tek kaşım havada manidar bir bakış attım. Babam kaşları havada şaşkınca bize bakıyordu.
"Biricik nereye gidiyor?"
Annem babama dönüp o işveli bakışlarından birini attı.
"Şey Yusuf, akşam arkadaşlar arasında sözleşmişler bir yere gideceklermiş. Zaten başlarında Kayalar falan da olacak. Hem biz de biraz kafa dinleriz."
Son cümlede annem öyle bir bakış attı ki 'ben buradayım' der gibi öksürdüm. Aile var burada yahu.
Annem beni kolumdan tutup zorla odaya götürdü. Kapıyı arkamızda
