EPISODE 1
Zusette's POV
" Kasabay ng pagbuhos ng ulan ang pagbuhos ng luha sa mga mata ko, t-tanginang buhay to.
Andaming tanong ang napupuno sa isip ko, b-bat ako pa? Bat ganto kasakit? Bat ang malas-malas ko?
Muli kong isinubsob ang mukha ko sa tuhod ko saka ako humikbing muli, napaka sama talaga ng mundo. Sometimes I envy others, bat parang ang bilis lang sakanila na sumaya? Bat pag sakin parang ang hirap-hirap? Mas lumakas ang ulan at dama ko na ang pagkabasa ko dahil sa basa na ang damit ko. Tiningnan ko ang langit na nakikisabay sa kalungkutan ko at mapait na ngumiti.
Umupo ako sa damuhan at isinanday ang ulo ko sa puno na malapit saakin, napangiti ako ng mapakla dahil sa mga nangyari saakin sa araw nato, iginala ko ang mata ko sa lugar na kung saan palagi akong pumupunta tuwing malungkot ako. I roam my eyes around this forest and smile.
This forest is my comfort zone. Walang ingay, walang gulo, malayo sa reyalidad. Kinagat ko ang ibabang parte ng labi ko upang pigilan nanaman ang luha na nagbabadya ngunit walang nangyari, mas humagulhol ako sa iyak.
“Let me be happy p-please” saad ko sa pagitan ng pag hikbi ko.
Muli kong isinubsob ang mukha ko sa tuhod saka patuloy na umiyak, napatigil ako ng maramdaman ko ang dampi ng malamig na simoy ng hangin sa balat ko, dahan dahan kong iminulat ang mata ko kasabay ng pag angat ng ulo ko, w-what the f**k!
I saw a man cupping my cheeks and gently washing away my tears and staring coldly at my face. S-sino sya? Tangina tarantado bato?
“ No beautiful women should shred tears like this,darling.” Anya nito saka tinignan ang langit, kasabay ng pagtingin nya sa langit ay ang pagtila ng ulan, nanlaki ang mata ko dahil sa nangyari. Anong n-nangyari?
“ s-sino ka?” wala sa sarili kong tanong, my knees starts to tremble as he smirked and gave me a gaze.
“You’re cursing me in your mind,darling” saad nitong muli saka inilapit ang mukha nya saakin, he grab my waist as he chuckled, nanlaki ang mata ko lalo dahil sa ginagawa nya, I feel numb all of a sudden, f**k.
“ Let’s meet next time, darling. Now, sleep.” Mas inilapit nya ang mukha nya sa mukha ko kasabay ng paghalik nya sa dalawang mata ko, h-hindi ko maintindihan. Muli kong tinignan ang mukha nya, my eyes suddenly feels sleepy, a-ano to. Nagsimula ng bumigat ang talukap ng mga mata ko, I put my gaze on his neck because of a butterfly tattoo, sinimulan kong iangat ang kamay ko patungo sa leeg nya but suddenly my eyes closed and all I see was black.
**************************************************
It was morning again, hmm.
Dahan-dahan kong iminulat ang kaliwang mata ko saka tinignan ang paligid, kinusot-kusot kong muli ang mata ko, I roam my eyes on my room and suddenly feel relieved. As always gigising ako na pupunta sa trabaho, uuwi, kakain at matutulog, well, that’s how my entire life rotates.
I started to fix my bed and stand, nagsimula akong maglakad papunta sa banyo, anong oras naba? Maaga pa naman siguro, saka wala naman akong masyadong gagawin sa trabaho tinapos ko na kahapon.
Kinuha ko ang toothbrush ko saka naglagay ng toothpaste, tinignan ko ang repleksyon ko sa salamin saka nagsimulang magtoothbrush. Teka? Pano ako nakauwi?
Nanlaki ang mata ko dahil sa iba nadin ang suot kong damit. D-dikaya ay n-narape ako? No!Hindi pwede to! Agad kong kinapa ang most precious thing of mine ko, eh? Hindi naman sya masakit, d-dikaya ay sanay ako don?
No ano ba Zusette yan iniisip mo!
Inalis ko ang toothbrush sa bibig ko saka tinuro ang sarili ko gamit ito.
“ You! Alright Zusette, think. Think.” Nagsimula akong mag isip ng mga nangyari sa buong araw ko sa hapon hanggang sa nagsimula nanamang bumigat ang pakiramdam ko.
Huminga ako ng malalim saka inalala ang masasamang nangyari kahapon.
It was my Mom and Dad’s death anniversary and it’s was also my birthday. My special day way back I am 9 years old became an awful day for me after that. Napangiti ako ng mapakla, my Mom died due to brain tumor and after a day that my Mom passed away hindi kinaya ni Dad, inatake sya sa puso.
Ah hindi nyo nga pala ako kilala nag senti nako, pinunasan ko ang luha sa mga mata ko saka binalik ang toothbrush ko sa lalagyan nito. Ako nga pala si Zusette Amira Kano, 23 yearls old. Isang secretary sa isang well, kilalang company dito sa Maynila, siguro ay nagtataka kayo kung paano akong nagging secretary sa murang edad ko na to, isa kasi nila akong scholar kaya doon ko nadin lamang napiling mag trabaho, masasabi ko naman na wala akong problema sa pinansyal since I have my house and car.
Pero hindi nya maaalis saakin ang pangungulila sa mga magulang ko, I strive hard at the age of 9 and do things on my own, walang kumupkop sakin, naranasan kong maging palaboy,manlimos and even eat the food in the trashbin.
Napabuntong hininga na lamang ako dahil sa pagbabalik tanaw ko. Yun lang naman ang nangyari sakin kagabi, pagkatapos ay umuwi din naman agad ako, teka! Paano ako naka uwi? Wala akong matandaan.
Mabilis akong tumakbo sa living room ko saka hinanap ang cellphone ko, baka may tinext ako na sunduin ako, agad ko itong binuksan ng makita ko itong nasa lamesa, agad kong tinignan ang messages ko ngunit wala akong nahanap.
Pumikit ako at pilit na inalala ang mga nangyari kahapon.
Pumunta ako sa gubat, oo doon sa gubat na lagi kong pinupuntahan. After that I cried and cried and after that.
“ No beautiful women should shred tears like this, darling.”
Agad akong napatayo saka napatulala.
s-sino s-sya?
Anong ginawa nya sakin kagabi?
Mabilis kong tinignan ang katawan ko kung may galos bako pero wala naman akong Nakita, s-sino sya? Multo ba sya? O spy? O kalaban?
“ AAAAAAAAHHHH!!!!!!!!!!!” Halos mapunit na ang bibig at ngala-ngala ko dahil sa sigaw ko, paano ako nakauwi? MAMAAAAAAAAAA, naniningkit nadin ang mata ko dahil sa kakaisip, napa upo nalamang ako sa sofa saka nakangangang tumulala.
“ Darling? AAAAAHHHHHH!!!” muling sigaw ko kasabay ng pagsabunot ko sa sarili ko. Tangina ka kung sino kaman sana miserable nadin ang buhay mo.
